Order of Mass

English · Latin, aligned by the numbering of the Roman Missal

When the people are gathered, the Priest approaches the altar with the ministers while the Entrance Chant is sung.

When he has arrived at the altar, after making a profound bow with the ministers, the Priest venerates the altar with a kiss and, if appropriate, incenses the cross and the altar. Then, with the ministers, he goes to the chair.

When the Entrance Chant is concluded, the Priest and the faithful, standing, sign themselves with the Sign of the Cross, while the Priest, facing the people, says:

In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.

The people reply:

Amen.

Populo congregato, sacerdos cum ministris ad altare accedit, dum cantus ad introitum peragitur.

Then the Priest, extending his hands, greets the people, saying:

The grace of our Lord Jesus Christ,

and the love of God,

and the communion of the Holy Spirit

be with you all.

Or:

Grace to you and peace from God our Father

and the Lord Jesus Christ.

Or:

The Lord be with you.

The people reply:

And with your spirit.

In this first greeting, instead of The Lord be with you, a Bishop says:

Peace be with you.

Cum ad altare pervenerit, facta cum ministris debita reverentia, osculo altare veneratur et, pro opportunitate, illud incensat. Postea cum ministris sedem petit.

SALUTATIO

Cantu ad introitum absoluto, sacerdos et fideles, stantes, signant se, dum sacerdos, ad populum conversus, dicit:

In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.

Populus respondet: Amen.

Deinde sacerdos, manus extendens, populum salutat, dicens:

℣. Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.

℟. Et cum spíritu tuo.

B. Vel:

℣. Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Iesu Christo.

Populus respondet:

℟. Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi.

Vel:

℟. Et cum spíritu tuo.

C. Vel:

Dóminus vobíscum.

Episcopus, loco Dóminus vobíscum, in hac prima salutatione dicit: Pax vobis.

Populus respondet: Et cum spíritu tuo.

The Priest, or a deacon, or another minister, may very briefly introduce the faithful to the Mass of the day.

Penitential Act¹

Sacerdos, vel diaconus vel alius minister idoneus, potest brevissimis verbis introducere fideles in Missam illius diei.

Ritus benedictionis et aspersionis aquæ benedictæ fieri potest in omnibus Missis dominicæ, iis etiam quæ horis vespertinis sabbati anticipantur, in omnibus ecclesiis et oratoriis.

A. ORDO AD FACIENDAM ET ASPERGENDAM AQUAM BENEDICTAM

Huiusmodi ritus locum tenet actus pænitentialis initio Missæ peragendi.

Post salutationem, sacerdos, stans ad sedem, ad populum conversus, habens ante se vas cum aqua benedicenda, populum ad orandum invitat his vel similibus verbis:

Dóminum Deum nostrum, fratres caríssimi, supplíciter deprecémur, ut hanc creatúram aquæ benedícere dignétur, super nos aspergéndam in nostri memóriam baptísmi. Ipse autem nos adiuváre dignétur, ut fidéles Spirítui, quem accépimus, maneámus.

Et post brevem pausam silentii prosequitur, manibus iunctis:

A. Omnípotens sempitérne Deus, qui voluísti ut per aquam, fontem vitæ ac purificatiónis princípium, étiam ánimæ mundaréntur æternáeque vitæ munus excíperent, dignáre, quæ´sumus, hanc aquam X benedícere, qua vólumus hac die tua, Dómine, communíri. Fontem vivum in nobis tuæ grátiæ renovári et ab omni malo spíritus et córporis per ipsam nos deféndi concédas, ut mundis tibi córdibus propinquáre tuámque digne salútem valeámus accípere.

Per Christum Dóminum nostrum. R. Amen.

B. Vel:

Dómine Deus omnípotens, qui es totíus vitæ córporis et ánimæ fons et orígo, hanc aquam, te quæ´sumus, X benedícas, qua fidénter útimur ad nostrórum implorándam véniam peccatórum et advérsus omnes morbos inimicíque insídias tuæ defensiónem grátiæ consequéndam.

Præsta, Dómine, ut, misericórdia tua interveniénte, aquæ vivæ semper nobis sáliant in salútem, ut mundo tibi corde appropinquáre possímus, et omnis córporis animæ´que perícula devitémus.

Per Christum Dóminum nostrum. R. Amen.

C. Vel, tempore paschali:

Dómine Deus omnípotens, précibus pópuli tui adésto propítius; et nobis, mirábile nostræ creatiónis opus, sed et redemptiónis nostræ mirabílius, memorántibus, hanc aquam X benedícere tu dignáre. Ipsam enim tu fecísti, ut et arva fecunditáte donáret, et levámen corpóribus nostris munditiámque præbéret. Aquam étiam tuæ minístram misericórdiæ condidísti; nam per ipsam solvísti tui pópuli servitútem, illiúsque sitim in desérto sedásti; per ipsam novum fcedus nuntiavérunt prophétæ, quod eras cum homínibus initúrus; per ipsam dénique, quam Christus in Iordáne sacrávit, corrúptam natúræ nostræ substántiam in regeneratiónis lavácro renovásti. Sit ígitur hæc aqua nobis suscépti baptísmatis memória, et cum frátibus nostris, qui sunt in Páscate baptizáti, gáudia nos tríbuas sociáre.

Per Christum Dóminum nostrum. R. Amen.

Ubi locorum condicio aut populi traditio suadet ut salis commixtio in benedictione aquæ servetur, sacerdos sal benedicit, dicens:

Súpplices te rogámus, omnípotens Deus, ut hanc creatúram salis benedícere X tua pietáte dignéris, qui per Eliséum prophétam in aquam mitti eam iussísti, ut sanarétur sterílitas aquæ. Præsta, Dómine, quæ´sumus, ut, ubicúmque hæc salis et aquæ commíxtio fúerit aspérsa, omni impugnatióne inimíci depúlsa, præséntia Sancti tui Spíritus nos iúgiter custódiat.

Per Christum Dóminum nostrum. R. Amen.

Deinde sal immittit in aquam, nihil dicens.

Postea, accepto aspersorio, sacerdos aspergit se et ministros, deinde clerum et populum, pro opportunitate transeundo per ecclesiam .

Interim peragitur unus e cantibus qui sequuntur, vel alius cantus aptus.

Ad sedem reversus, et cantu expleto, sacerdos, stans versus ad populum, manibus iunctis, dicit:

Deus omnípotens, nos a peccátis puríficet, et per huius Eucharístiæ celebratiónem dignos nos reddat, qui mensæ regni sui partícipes efficiámur.

℟. Amen.

Deinde, quando præscribitur, cantatur vel dicitur hymnus Gloria in excélsis Deo.

B. ACTUS PÆNITENTIALIS

Deinde sequitur actus pænitentialis. Sacerdos fideles invitat ad pænitentiam:

Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.

Fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul faciunt confessionem:

Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:

et, percutientes sibi pectus, dicunt:

mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.

Deinde prosequuntur:

Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.

Sequitur absolutio sacerdotis:

Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.

Populus respondet: Amen.

B. Sacerdos fideles invitat ad pænitentiam:

Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.

Postea sacerdos dicit:

Miserére nostri, Dómine.

Populus respondet: Quia peccávimus tibi.

Sacerdos:

Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.

Populus: Et salutáre tuum da nobis.

Sequitur absolutio sacerdotis:

Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.

Populus respondet: Amen.

C. Deinde sacerdos, vel alius minister idoneus, sequentes, vel alias, invocationes cum Kýrie, eléison profert:

Qui missus es sanáre contrítos corde: Kýrie eléison.

Populus respondet: Kýrie, eléison.

Sacerdos:

Qui peccatóres vocáre venísti: Christe, eléison.

Populus: Christe, eléison.

Sacerdos:

Qui ad déxteram Patris sedes, ad interpellándum pro nobis: Kýrie, eléison.

Populus: Kýrie, eléison.

Sequitur absolutio sacerdotis:

Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.

Populus respondet: Amen.

KYRIE ELEISON

Then follows the Penitential Act, to which the Priest invites the faithful, saying:

Brethren (brothers and sisters), let us acknowledge our sins,

that we may prepare ourselves to celebrate the sacred mysteries.

A brief pause for silence follows. Then all recite together the formula of general confession:

I confess to almighty God

and to you, my brothers and sisters,

that I have greatly sinned

in my thoughts and in my words,

in what I have done and in what I have failed to do,

And, striking their breast, they say:

through my fault, through my fault,

through my most grievous fault;

Then they continue:

therefore I ask blessed Mary ever-Virgin,

all the Angels and Saints,

and you, my brothers and sisters,

to pray for me to the Lord our God.

The absolution of the Priest follows:

May almighty God have mercy on us
and lead us, with our sins forgiven,
to eternal life.

The people reply:

Amen.

Or:

Sequuntur invocationes Kýrie, eléison, nisi iam præcesserint in aliqua formula actus pænitentialis.

℣. Kýrie, eléison. R. Kýrie, eléison. V. Christe, eléison. R. Christe, eléison. V. Kýrie, eléison. R. Kýrie, eléison.

GLORIA

The Priest invites the faithful to make the Penitential Act:

Brethren (brothers and sisters), let us acknowledge our sins,

that we may prepare ourselves to celebrate the sacred mysteries.

A brief pause for silence follows.

The Priest then says:

Have mercy on us, O Lord.

The people reply:

For we have sinned against you.

The Priest:

Show us, O Lord, your mercy.

The people:

And grant us your salvation.

The absolution by the Priest follows:

May almighty God have mercy on us
and lead us, with our sins forgiven,
to eternal life.

The people reply:

Amen.

Or:

Deinde, quando præscribitur, cantatur vel dicitur hymnus:

Glória in excélsis Deo et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te, benedícimus te, adorámus te, glorificámus te, grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam, Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe, Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis; qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus, tu solus Dóminus, tu solus Altíssimus, Iesu Christe, cum Sancto Spíritu: in glória Dei Patris. Amen.

COLLECTA

The Priest invites the faithful to make the Penitential Act:

Brethren (brothers and sisters), let us acknowledge our sins,

that we may prepare ourselves to celebrate the sacred mysteries.

There follows a brief pause for silence.

The Priest, or a deacon or another minister, then says the following or other invocations with Kyrie, eleison (Lord, have mercy):

You were sent to heal the contrite of heart:

Lord, have mercy. Or: Kyrie, eleison.

The people reply:

Lord, have mercy. Or: Kyrie, eleison.

The Priest:

You came to call sinners:

Christ, have mercy. Or: Christe, eleison.

The people:

Christ, have mercy. Or: Christe, eleison.

The Priest:

You are seated at the right hand of the Father to intercede for us:

Lord, have mercy. Or: Kyrie, eleison.

The people:

Lord, have mercy. Or: Kyrie, eleison.

The absolution by the Priest follows:

May almighty God have mercy on us
and lead us, with our sins forgiven,
to eternal life.

The people reply:

Amen.

Quo hymno finito, sacerdos, manibus iunctis, dicit:

Orémus.

Et omnes una cum sacerdote per aliquod temporis spatium in silentio orant.

Tunc sacerdos, manibus extensis, dicit orationem; qua finita, populus acclamat:

Amen.

LITURGIA VERBI

PRIMA LECTIO

The Kyrie (Lord, have mercy) invocations follow, unless they have just occurred in a formula of the Penitential Act.

℣. Lord, have mercy. R. Lord, have mercy.

℣. Christ, have mercy. R. Christ, have mercy.

℣. Lord, have mercy. R. Lord, have mercy.

Or:

℣. Kyrie, eleison. R. Kyrie, eleison.

℣. Christe, eleison. R. Christe, eleison.

℣. Kyrie, eleison. R. Kyrie, eleison.

Deinde lector ad ambonem pergit, et legit primam lectionem, quam omnes sedentes auscultant. Ad finem lectionis significandam, lector subdit:

Verbum Dómini.

Omnes acclamant: Deo grátias.

PSALMUS RESPONSORIUS

Then, when it is prescribed, this hymn is sung or said:

Glory to God in the highest,

and on earth peace to people of good will.

We praise you,

we bless you,

we adore you,

we glorify you,

we give you thanks for your great glory,

Lord God, heavenly King,

O God, almighty Father.

Lord Jesus Christ, Only Begotten Son,

Lord God, Lamb of God, Son of the Father,

you take away the sins of the world,

have mercy on us;

you take away the sins of the world,

receive our prayer;

you are seated at the right hand of the Father,

have mercy on us.

For you alone are the Holy One,

you alone are the Lord,

you alone are the Most High,

Jesus Christ,

with the Holy Spirit,

in the glory of God the Father.

Amen.

Psalmista, seu cantor, psalmum dicit, populo responsum proferente.

SECUNDA LECTIO

When this hymn is concluded, the Priest, with hands joined, says:

Let us pray.

And all pray in silence with the Priest for a moment.

Then the Priest, with hands extended, says the Collect prayer, at the end of which the people acclaim:

Amen.

The Liturgy of the Word

Postea, si habenda sit secunda lectio, lector eam in ambone legit, ut supra. Ad finem lectionis significandam, lector subdit:

Verbum Dómini.

Omnes acclamant: Deo grátias.

ALLELUIA VEL CANTUS

Then the reader goes to the ambo and reads the first reading, while all sit and listen.

To indicate the end of the reading, the reader acclaims:

The Word of the Lord.

All reply:

Thanks be to God.

Sequitur Allelúia, vel alter cantus.

℣. Allelúia. R. Allelúia.

℣. (Versus) R. Allelúia.

Tempore quo allelúia non est dicendum.

Laus tibi, Christe, Rex ætérnæ glóriæ!

Laus et honor tibi, Dómine Iesu!

Glória et laus tibi, Christe!

Glória tibi, Christe, Verbo Dei!

EVANGELIUM

The psalmist or cantor sings or says the Psalm, with the people making the response.

Interim sacerdos incensum, si adhibetur, imponit. Postea diaconus, Evangelium prolaturus, ante sacerdotem inclinatus, benedictionem petit, submissa voce dicens:

Iube, domne, benedícere.

Sacerdos submissa voce dicit:

Dóminus sit in corde tuo et in lábiis tuis: ut digne et competénter annúnties Evangélium suum: in nómine Patris, et Fílii, X et Spíritus Sancti.

Diaconus respondet: Amen.

Si vero non adest diaconus, sacerdos ante altare inclinatus secreto dicit:

Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre.

After this, if there is to be a second reading, a reader reads it from the ambo, as above.

To indicate the end of the reading, the reader acclaims:

The Word of the Lord.

All reply:

Thanks be to God.

Postea diaconus, vel sacerdos, ad ambonem pergit, ministris pro opportunitate cum incenso et cereis eum comitantibus, et dicit:

Dóminus vobíscum.

Populus respondet: Et cum spíritu tuo.

Diaconus, vel sacerdos:

Léctio sancti Evangélii secúndum N.,

et interim signat librum et seipsum in fronte, ore et pectore.

Populus acclamat: Glória tibi, Dómine.

Deinde diaconus, vel sacerdos, librum, si incensum adhibetur, thurificat, et Evangelium proclamat.

There follows the Alleluia or another chant laid down by the rubrics, as the liturgical time requires.

Finito Evangelio, diaconus, vel sacerdos dicit:

Verbum Dómini,

Omnibus acclamantibus: Laus tibi, Christe.

Deinde librum osculatur dicens secreto:

Per evangélica dicta deleántur nostra delícta.

HOMILIA

Meanwhile, if incense is used, the Priest puts some into the thurible. After this, the deacon who is to proclaim the Gospel, bowing profoundly before the Priest, asks for the blessing, saying in a low voice:

May I have your blessing, Father.

The Priest says in a low voice:

May the Lord be in your heart and on your lips
that you may proclaim his Gospel worthily and well,
in the name of the Father and of the Son + and of the Holy Spirit.

The deacon signs himself with the Sign of the Cross and replies:

Amen.

If, however, a deacon is not present, the Priest, bowing before the altar, says quietly:

Cleanse my heart and my lips, almighty God,

that I may worthily proclaim your holy Gospel.

Deinde fit homilia, quæ habenda est omnibus diebus dominicis et festis de præcepto; aliis diebus commendatur.

CREDO

The deacon, or the Priest, then proceeds to the ambo, accompanied, if appropriate, by ministers with incense and candles. There he says:

The Lord be with you.

The people reply:

And with your spirit.

The deacon, or the Priest:

A reading from the holy Gospel according to N.

and, at the same time, he makes the Sign of the Cross on the book and on his forehead, lips, and breast.

The people acclaim:

Glory to you, O Lord.

Then the deacon, or the Priest, incenses the book, if incense is used, and proclaims the Gospel.

Homilia expleta, fit, quando præscribitur, professio fidei:

Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cæli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium.

Et in unum Dóminum Iesum Christum, Fílium Dei unigénitum, et ex Patre natum, ante ómnia sæ´cula. Deum de Deo, lumen de lúmine, Deum verum de Deo vero, génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cælis.

Ad verba quæ sequuntur, usque ad factus est, omnes se inclinant.

Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine, et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis sub Póntio Piláto; passus et sepúltus est, et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras, et ascéndit in cælum, sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória, iudicáre vivos et mórtuos, cuius regni non erit finis.

Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per prophétas. Et unam, sanctam, cathólicam et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum, et vitam ventúri sæ´culi. Amen.

ORATIO UNIVERSALIS

At the end of the Gospel, the deacon, or the Priest, acclaims:

The Gospel of the Lord.

All reply:

Praise to you, Lord Jesus Christ.

Then he kisses the book, saying quietly:

Through the words of the Gospel may our sins be wiped away.

Deinde fit oratio universalis, seu oratio fidelium.

℟. Te rogámus audi nos.

℟. Kýrie, eléison.

LITURGIA EUCHARISTICA

PRÆPARATIO DONORUM

Then follows the homily, which is to be preached by a Priest or deacon on all Sundays and holy days of obligation; on other days, it is recommended.

His absolutis, incipit cantus ad offertorium. Interim ministri corporale, purificatorium, calicem et missale in altari collocant.

At the end of the homily, the Symbol or Profession of Faith or Creed, when prescribed, is sung or said:

I believe in one God,

the Father almighty,

maker of heaven and earth,

of all things visible and invisible.

And in one Lord Jesus Christ,

the Only Begotten Son of God,

born of the Father before all ages.

God from God, Light from Light,

true God from true God,

begotten, not made, consubstantial with the Father;

through him all things were made.

For us men and for our salvation

he came down from heaven,

At the words that follow up to and including and became man, all bow.

and by the Holy Spirit was incarnate

of the Virgin Mary,

and became man.

For our sake he was crucified under Pontius Pilate,

he suffered death and was buried,

and rose again on the third day

in accordance with the Scriptures.

He ascended into heaven

and is seated at the right hand of the Father.

He will come again in glory

to judge the living and the dead

and his kingdom will have no end.

And in the Holy Spirit, the Lord, the giver of life,

who proceeds from the Father and the Son,

who with the Father and the Son is adored and glorified,

who has spoken through the prophets.

And one, holy, catholic and apostolic Church.

I confess one baptism for the forgiveness of sins

and I look forward to the resurrection of the dead

and the life of the world to come. Amen.

Expedit ut fideles participationem suam oblatione manifestent, afferendo sive panem et vinum ad Eucharistiæ celebrationem, sive alia dona, quibus necessitatibus Ecclesiæ et pauperum subveniatur.

Instead of the Niceno-Constantinopolitan Creed, especially during Lent and Easter time, the baptismal Symbol of the Roman Church, known as the Apostles’ Creed, may be used.

I believe in God,

the Father almighty,

Creator of heaven and earth,

and in Jesus Christ, his only Son, our Lord,

At the words that follow, up to and including the Virgin Mary, all bow.

who was conceived by the Holy Spirit,

born of the Virgin Mary,

suffered under Pontius Pilate,

was crucified, died and was buried;

he descended into hell;

on the third day he rose again from the dead;

he ascended into heaven,

and is seated at the right hand of God the Father almighty;

from there he will come to judge the living and the dead.

I believe in the Holy Spirit,

the holy catholic Church,

the communion of saints,

the forgiveness of sins,

the resurrection of the body,

and life everlasting. Amen.

Sacerdos, stans ad altare, accipit patenam cum pane, eamque aliquantulum elevatam super altare tenet, secreto dicens:

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus panem, quem tibi offérimus, fructum terræ et óperis mánuum hóminum: ex quo nobis fiet panis vitæ.

Deinde deponit patenam cum pane super corporale.

Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet hæc verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:

Benedíctus Deus in sæcula.

Then follows the Universal Prayer, that is, the Prayer of the Faithful or Bidding Prayers.

The Liturgy of the Eucharist

Diaconus, vel sacerdos, infundit vinum et parum aquæ in calicem, dicens secreto:

Per huius aquæ et vini mystérium eius efficiámur divinitátis consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps.

When all this has been done, the Offertory Chant begins. Meanwhile, the ministers place the corporal, the purificator, the chalice, the pall, and the Missal on the altar.

Postea sacerdos accipit calicem, eumque aliquantulum elevatum super altare tenet, secreto dicens:

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus vinum, quod tibi offérimus, fructum vitis et óperis mánuum hóminum, ex quo nobis fiet potus spiritális.

Deinde calicem super corporale deponit.

Si vero cantus ad offertorium non peragitur, sacerdoti licet hæc verba elata voce proferre; in fine populus acclamare potest:

Benedíctus Deus in sæcula.

It is desirable that the faithful express their participation by making an offering, bringing forward bread and wine for the celebration of the Eucharist and perhaps other gifts to relieve the needs of the Church and of the poor.

Postea sacerdos, inclinatus, dicit secreto:

In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine; et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

The Priest, standing at the altar, takes the paten with the bread and holds it slightly raised above the altar with both hands, saying in a low voice:

Blessed are you, Lord God of all creation,
for through your goodness we have received
the bread we offer you:
fruit of the earth and work of human hands,
it will become for us the bread of life.

Then he places the paten with the bread on the corporal.

If, however, the Offertory Chant is not sung, the Priest may speak these words aloud; at the end, the people may acclaim:

Blessed be God for ever.

Et, pro opportunitate, incensat oblata et altare. Postea vero diaconus vel minister incensat sacerdotem et populum.

The deacon, or the Priest, pours wine and a little water into the chalice, saying quietly:

By the mystery of this water and wine
may we come to share in the divinity of Christ
who humbled himself to share in our humanity.

Deinde sacerdos, stans ad latus altaris, lavat manus, dicens secreto:

Lava me, Dómine, ab iniquitáte mea, et a peccáto meo munda me.

The Priest then takes the chalice and holds it slightly raised above the altar with both hands, saying in a low voice:

Blessed are you, Lord God of all creation,
for through your goodness we have received
the wine we offer you:
fruit of the vine and work of human hands
it will become our spiritual drink.

Then he places the chalice on the corporal.

If, however, the Offertory Chant is not sung, the Priest may speak these words aloud; at the end, the people may acclaim:

Blessed be God for ever.

Stans postea in medio altaris, versus ad populum, extendens et iungens manus, dicit:

Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.

Populus respondet:

Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.

ORATIO SUPER OBLATA

After this, the Priest, bowing profoundly, says quietly:

With humble spirit and contrite heart
may we be accepted by you, O Lord,
and may our sacrifice in your sight this day
be pleasing to you, Lord God.

Deinde, manibus extensis, sacerdos dicit orationem super oblata; qua finita, populus acclamat:

Amen

PREX EUCHARISTICA*

If appropriate, he also incenses the offerings, the cross, and the altar. A deacon or other minister then incenses the Priest and the people.

Tunc sacerdos incipit Precem eucharisticam. Manus extendens, dicit:

Dóminus vobíscum.

Populus respondet: Et cum spíritu tuo.

Sacerdos, manus elevans, prosequitur:

Sursum corda.

Populus: Habémus ad Dóminum.

Sacerdos, manibus extensis, subdit:

Grátias agámus Dómino Deo nostro.

Populus: Dignum et iustum est.

PRÆFATIO

Sacerdos prosequitur præfationem manibus extensis.

ACCLAMATIO

In fine autem præfationis iungit manus et, una cum populo, ipsam præfationem concludit, cantans vel clara voce dicens:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

Then the Priest, standing at the side of the altar, washes his hands, saying quietly:

Wash me, O Lord, from my iniquity

and cleanse me from my sin.

In omnibus Missis licet sacerdoti celebranti illas partes Precis eucharisticæ cantare, quæ in Missis concelebratis cantari possunt.

In Prece eucharistica prima, seu Canone Romano, ea quæ inter parentheses includuntur omitti possunt.

PRÆFATIO I DE ADVENTU

De duobus adventibus Christi

Standing at the middle of the altar, facing the people, extending and then joining his hands, he says:

Pray, brethren (brothers and sisters),
that my sacrifice and yours
may be acceptable to God,
the almighty Father.

The people rise and reply:

May the Lord accept the sacrifice at your hands

for the praise and glory of his name,

for our good

and the good of all his holy Church.

Sequens præfatio dicitur in Missis de tempore a prima dominica Adventus usque ad diem 16 decembris; in ceteris Missis, quæ celebrantur eodem tempore et præfatione propria carent.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, primo advéntu in humilitáte carnis assúmptæ, dispositiónis antíquæ munus implévit, nobísque salútis perpétuæ trámitem reserávit: ut, cum secúndo vénerit in suæ glória maiestátis, manifésto demum múnere capiámus, quod vigilántes nunc audémus exspectáre promíssum.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE ADVENTU

De duplici exspectatione Christi

Then the Priest, with hands extended, says the Prayer over the Offerings, at the end of which the people acclaim:

Amen.

THE EUCHARISTIC PRAYER

Sequens præfatio dicitur in Missis de tempore a die 17 ad diem 24 decembris; in ceteris Missis, quæ celebrantur eodem tempore et præfatione propria carent.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Quem prædixérunt cunctórum præcónia prophetárum, Virgo Mater ineffábili dilectióne sustínuit, Ioánnes cécinit affutúrum et adésse monstrávit.

Qui suæ nativitátis mystérium tríbuit nos præveníre gaudéntes, ut et in oratióne pervígiles et in suis invéniat láudibus exsultántes.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE NATIVITATE DOMINI

De Christo luce

Then the Priest begins the Eucharistic Prayer.

Extending his hands, he says:

The Lord be with you.

The people reply:

And with your spirit.

The Priest, raising his hands, continues:

Lift up your hearts.

The people:

We lift them up to the Lord.

The Priest, with hands extended, adds:

Let us give thanks to the Lord our God.

The people:

It is right and just.

The Priest, with hands extended, continues the Preface.

At the end of the Preface he joins his hands and concludes the Preface with the people, singing or saying aloud:

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts.

Heaven and earth are full of your glory.

Hosanna in the highest.

Blessed is he who comes in the name of the Lord.

Hosanna in the highest.

Sequens præfatio dicitur in Missis de Nativitate Domini et de eiusdem octava; infra octavam Nativitatis Domini, etiam in Missis, quæ secus præfationem propriam haberent, exceptis iis Missis quæ præfationem propriam de divinis mysteriis vel Personis habent; et in feriis temoporis Nativitatis.

Quando adhibetur Canon Romanus, dicitur Communicántes proprium, ut infra.

In Missa quæ celebratur in Vigilia et in nocte Nativitatis Domini dicitur: et noctem sacratíssimam celebrántes, qua, etc.; deinde semper dicitur: et diem sacratíssimum celebrántes, quo, etc., usque ad octavam Nativitatis Domini inclusive.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia per incarnáti Verbi mystérium nova mentis nostræ óculis lux tuæ claritátis infúlsit: ut, dum visibíliter Deum cognóscimus, per hunc in invisibílium amórem rapiámur.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE NATIVITATE DOMINI

De restauratione universa in Incarnatione

In all Masses, the Priest celebrant is permitted to sing parts of the Eucharistic Prayer, especially the principal parts.

In Eucharistic Prayer I, the Roman Canon, the words included in brackets may be omitted.

EUCHARISTIC PRAYER I

OR THE ROMAN CANON

Sequens præfatio dicitur in Missis de Nativitate Domini et de eiusdem octava; infra octavam Naivitatis Domini, etiam in Missis, quæ secus præfationem propriam haberent, exceptis iis Missis quæ præfationem de divinis mysteriis vel Personis habent; et inferiis temporis Nativitatis.

Quando adhibetur Canon Romanus, dicitur Communicántes proprium, ut infra.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, in huius venerándi festivitáte mystérii, invisíbilis in suis, visíbilis in nostris appáruit, et ante témpora génitus esse coepit in témpore; ut, in se érigens cuncta deiécta, in íntegrum restitúeret univérsa, et hóminem pérditum ad cæléstia regna revocáret.

Unde et nos, cum ómnibus Angelis te laudámus, iucúnda celebratióne clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO III DE NATIVITATE DOMINI

De commercio in Incarnatione Verbi

Quando adhibetur Canon Romanus, dicitur Communicántes proprium, ut infra.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Per quem hódie commércium nostræ reparatiónis effúlsit, quia, dum nostra fragílitas a tuo Verbo suscípitur, humána mortálitas non solum in perpétuum transit honórem, sed nos quoque, mirándo consórtio, reddit ætérnos.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE EPIPHANIA DOMINI

De Christo lumine gentium

Sequens præfatio dicitur in Missis de sollemnitate Epiphaniæ. Dici potest, una cum præfationibus de Nativitate, etiam diebus post Epiphaniam usque ad sabbatum, quod præcedit festum Baptismi Domini.

In sollemnitate Epiphaniæ, quando adhibetur Canon Romanus dicitur Communicántes proprium, ut infra.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia ipsum in Christo salútis nostræ mystérium hódie ad lumen géntium revelásti, et, cum in substántia nostræ mortalitátis appáruit, nova nos immortalitátis eius glória reparásti.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE BAPTISMATE DOMINI

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui miris signásti mystériis novum in Iordáne lavácrum, ut, per vocem de cælo delápsam, habitáre Verbum tuum inter hómines crederétur; et, per Spíritum in colúmbæ spécie descendéntem, Christus Servus tuus óleo perúngi lætítiæ ac mitti ad evangelizándum paupéribus noscerétur.

Et ídeo cum cælórum virtútibus in terris te iúgiter celebrámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE QUADRAGESIMA

De spiritali significatione Quadragesimæ

Sequens præfatio dicitur tempore Quadragesimæ, præsertim vero in dominicis, quando non est dicenda alia præfatio magis propria.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Quia fidélibus tuis dignánter concédis quotánnis paschália sacraménta in gáudio purificátis méntibus exspectáre: ut, pietátis offícia et ópera caritátis propénsius exsequéntes, frequentatióne mysteriórum, quibus renáti sunt, ad grátiæ filiórum plenitúdinem perducántur.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE QUADRAGESIMA

De spiritali pænitentia

Sequens præfatio dicitur tempore Quadragesimæ, præsertim vero in dominicis, quando non est dicenda alia præfatio magis propria.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui fíliis tuis ad reparándam méntium puritátem, tempus præcípuum salúbriter statuísti, quo, mente ab inordinátis afféctibus expedíta, sic incúmberent transitúris ut rebus pótius perpétuis inhærérent.

Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO III DE QUADRAGESIMA

De fructibus abstinentiæ

Sequens præfatio dicitur de feriis Quadragesimæ et in diebus ieiunii.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui nos per abstinéntiam tibi grátias reférre voluísti, ut ipsa et nos peccatóres ab insoléntia mitigáret, et, egéntium profíciens aliménto, imitatóres tuæ benignitátis effíceret.

Et ídeo, cum innúmeris Angelis , una te magnificámus laudis voce, dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO IV DE QUADRAGESIMA

De fructibus ieiunii

Sequens præfatio dicitur de feriis Quadragesimæ et in diebus ieiunii.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui corporáli ieiúnio vítia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et præ´mia: per Christum Domínum nostrum.

Per quem maiestátem tuam laudant Angeli adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Caeli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant.

Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA I IN QUADRAGESIMA

DE TENTATIONE DOMINI

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui quadragínta diébus, terrénis ábstines aliméntis, formam huius observántiæ ieiúnio dedicávit, et, omnes evértens antíqui serpéntis insídias, ferméntum malítiæ nos dócuit superáre, ut, paschále mystérium dignis méntibus celebrántes, ad pascha demum perpétuum transeámus.

Et ídeo cum Angelórum atque Sanctórum turba hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA II IN QUADRAGESIMA

DE TRANSFIGURATIONE DOMINI

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, própria morte prænuntiáta discípulis, in monte sancto suam eis apéruit claritátem, ut per passiónem, étiam lege prophetísque testántibus, ad glóriam resurrectiónis perveníri constáret.

Et ídeo cum cælórum virtútibus in terris te iúgiter celebrámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA III IN QUADRAGESIMA

DE SAMARITANA

Quando legitur Evangelium de Samaritana, dicitur sequens præfatio:

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, dum aquæ sibi pétiit potum a Samaritána præbéri, iam in ea fídei donum ipse creáverat, et ita eius fidem sitíre dignátus est, ut ignem in illa divíni amóris accénderet.

Unde et nos tibi grátias ágimus, et tuas virtútes cum Angelis prædicámus, dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA IV IN QUADRAGESIMA

DE CÆCO NATO.

Quando legitur Evangelium de cæco nato dicitur sequens præfatio:

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui genus humánum, in ténebris ámbulans, ad fídei claritátem per mystérium incarnatiónis addúxit, et, qui servi peccáti véteris nascebántur, per lavácrum regeneratiónis in fílios adoptiónis assúmpsit.

Propter quod cæléstia tibi atque terréstria cánticum novum cóncinunt adorándo, et nos, cum omni exércitu Angelórum, proclamámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA V IN QUADRAGESIMA

DE LAZARO

Quando legitur Evangelium de Lazaro, dicitur sequens præfatio:

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Ipse enim verus homo Lázarum flevit amícum, et Deus ætérnus e túmulo suscitávit, qui, humáni géneris miserátus, ad novam vitam sacris mystériis nos addúcit.

Per quem maiestátem tuam adórat exércitus Angelórum, ante conspéctum tuum in æternitáte lætántium.

Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, sócia exsultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE PASSIONE DOMINI

De virTute Crucis

Sequens præfatio dicitur infra hebdomadam quintam Quadragesimæ, et in Missis de mysteriis Crucis et Passionis Domini.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Domine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia per Fílii tui salutíferam passiónem totus mundus sensum confiténdæ tuæ maiestátis accépit, dum ineffábili crucis poténtia iudícium mundi et potéstas émicat Crucifíxi.

Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis univérsis, tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE PASSIONE DOMINI

De victoria Passionis

Sequens præfatio dicitur in feriis II, III et IV Hebdomadæ sanctæ.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Domine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Cuius salutíferæ passiónis et gloriósæ resurrectiónis dies appropinquáre noscúntur, quibus et de antíqui hostis supérbia triumphátur, et nostræ redemptiónis recólitur sacraméntum.

Per quem maiestátem tuam adórat exércitus Angelórum, ante conspéctum tuum in æternitáte lætántium. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, sócia exsultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA IN PALMIS DE PASSIONE DOMINI

DE PASSIONE DOMINI
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:  per Christum Dóminum nostrum.
Qui pati pro ímpiis dignátus est ínnocens,  et pro scelerátis indébite condemnári.
Cuius mors delícta nostra detérsit,  et iustificatiónem nobis resurréctio comparávit.
Unde et nos cum ómnibus Angelis te laudámus,  iucúnda celebratióne clamántes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE MISSA CHRISMATIS

DE SACERDOTIO CHRISTI ET DE MINISTERIO SACERDOTUM
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui Unigénitum tuum Sancti Spíritus unctióne  novi et ætérni testaménti    constituísti Pontíficem,  et ineffábili dignátus es dispositióne sancíre,  ut únicum eius sacerdótium in Ecclésia servarétur.
Ipse enim non solum regáli sacerdótio  pópulum acquisitiónis exórnat,  sed étiam fratérna hómines éligit bonitáte,  ut sacri sui ministérii fiant mánuum    impositióne partícipes.
Qui sacrifícium rénovent, eius nómine,    redemptiónis humánæ,  tuis apparántes fíliis paschále convívium,  et plebem tuam sanctam caritáte prævéniant,  verbo nútriant,    refíciant sacraméntis.
Qui, vitam pro te fratrúmque    salúte tradéntes,  ad ipsíus Christi nitántur imáginem conformári,  et constántes tibi fidem amorémque testéntur.
Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis univérsis  tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO PASCHALIS I

De mysterio paschali

Sequens præfatio dicitur tempore paschali.

In Missa Vigiliæ paschalis dicitur: in hac potíssimum nocte; a die Paschæ et per totam octavam: in hac potíssimum die; alias: in hoc potíssimum.

Quando adhibetur Canon Romanus, dicuntur Communicántes et Hanc ígitur propria, ut infra.

In Missa Vigiliæ paschalis dicitur: et noctem sacratíssimam celebrántes.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hac potíssimum nocte ( die ) gloriósius prædicáre, (sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre,) cum Pascha nostrum immolátus est Christus.

Ipse enim verus est Agnus qui ábstulit peccáta mundi. Qui mortem nostram moriéndo destrúxit, et vitam resurgéndo reparávit.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO PASCHALIS II

De vita nova in Christo

Sequens præfatio dicitur tempore paschali.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus.

Per quem in ætérnam vitam fílii lucis oriúntur, et fidélibus regni cæléstis átria reserántur. Quia mors nostra est eius morte redémpta, et in eius resurrectióne vita ómnium resurréxit.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO PASCHALIS III

De Christo vivente et semper interpellante pro nobis

Sequens præfatio dicitur tempore paschali.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus.

Qui se pro nobis offérre non désinit, nosque apud te perénni advocatióne deféndit; qui immolátus iam non móritur, sed semper vivit occísus.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO PASCHALIS IV

De restauratione universi per mysterium paschale

Sequens præfatio dicitur tempore paschali.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus.

Quia, vetustáte destrúcta, renovántur univérsa deiécta, et vitæ nobis in Christo reparátur intégritas.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO PASCHALIS V

De Christo sacerdote et victima

Sequens præfatio dicitur tempore paschali.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te quidem, Dómine, omni témpore confitéri, sed in hoc potíssimum gloriósius prædicáre, cum Pascha nostrum immolátus est Christus.

Qui, oblatióne córporis sui, antíqua sacrifícia in crucis veritáte perfécit, et, seípsum tibi pro nostra salúte comméndans, idem sacérdos, altáre et agnus exhíbuit.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE ASCENSIONE DOMINI

De mysterio Ascensionis

Sequens præfatio dicitur in die Ascensionis Domini; dici potest diebus post Ascensionem usque ad sabbatum ante Pentecosten, in Missis, quæ præfatione propria carent.

In die Ascensionis, quando adhibetur Canon Romanus, dicitur Communicántes proprium, ut infra.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia Dóminus Iesus, Rex glóriæ peccáti triumphátor et mortis, mirántibus Angelis, ascéndit (hódie) summa cælórum, Mediátor Dei et hóminum, Iudex mundi Dominúsque virtútum; non ut a nostra humilitáte descéderet, sed ut illuc confiderémus, sua membra, nos súbsequi quo ipse, caput nostrum principiúmque, præcéssit.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE ASCENSIONE DOMINI

De mysterio Ascensionis

Sequens præfatio dicitur in die Ascensionis Domini; dici potest diebus post Ascensionem usque ad sabbatum ante Pentecosten, in Missis, quæ præfatione propria carent.

In die Ascensionis, quando adhibetur Canon Romanus, dicitur Communicántes proprium, ut infra.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui post resurrectiónem suam ómnibus discípulis suis maniféstus appáruit, et ipsis cernéntibus est elevátus in cælum, ut nos divinitátis suæ tribúeret esse partícipes.

Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis, totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINICA PENTECOSTES

DE MYSTERIO PENTECOSTES.
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
tu enim, sacraméntum paschále consúmmans,  quibus, per Unigéniti tui consórtium,  fílios adoptiónis esse tribuísti,  hódie Spíritum Sanctum es largítus;  qui, princípio nascéntis Ecclésiæ,  et cuntis géntibus sciéntiam índidit deitátis,  et linguárum diversitátem in uníus fídei confessióne sociávit.
Quaprópter, profúsis paschálibus gáudiis,  totus in orbe terrárum mundus exsúltat.
Sed et supérnæ virtútes atque angélicæ potestátes  hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De mysterio paschali et de populo Dei

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Cuius hoc miríficum fuit opus per paschále mystérium, ut de peccáto et mortis iugo ad hanc glóriam vocarémur, qua nunc genus eléctum, regále sacerdótium, gens sancta et acquisitiónis pópulus dicerémur, et tuas annuntiarémus ubíque virtútes, qui nos de ténebris ad tuum admirábile lumen vocásti.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De mysterio salutis

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, humánis miserátus erróribus, de Vírgine nasci dignátus est. Qui, crucem passus, a perpétua morte nos liberávit et, a mórtuis resúrgens, vitam nobis donávit ætérnam.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO III DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De salvatione hominis per hominem

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Ad cuius imménsam glóriam pertinére cognóscimus ut mortálibus tua deitáte succúrreres; sed et nobis providéres de ipsa mortalitáte nostra remédium, et pérditos quosque unde períerant, inde salváres, per Christum Dóminum nostrum.

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO IV DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De historia salutis

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Ipse enim nascéndo vetustátem hóminum renovávit, patiéndo delévit nostra peccáta, ætérnæ vitæ áditum præ´stitit a mórtuis resurgéndo, ad te Patrem ascendéndo cæléstes iánuas reserávit.

Et ídeo, cum Angelórum atque Sanctórum turba, hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO V DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De creatione

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui ómnia mundi eleménta fecísti, et vices disposuísti témporum variári; hóminem vero formásti ad imáginem tuam, et rerum ei subiecísti univérsa mirácula, ut vicário múnere dominarétur ómnibus quæ creásti, et in óperum tuórum magnálibus iúgiter te laudáret, per Christum Dóminum nostrum.

Unde et nos cum ómnibus Angelis te laudámus, iucúnda celebratióne clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO VI DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De pignore æterni Paschatis

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

In quo vívimus, movémur et sumus, atque in hoc córpore constitúti non solum pietátis tuæ cotidiános experímur efféctus, sed æternitátis étiam pígnora iam tenémus. Primítias enim Spíritus habéntes, per quem suscitásti Iesum a mórtuis, paschále mystérium sperámus nobis esse perpétuum.

Unde et nos cum ómnibus Angelis te laudámus, iucúnda celebratióne clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO VII DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De salute per oboedientiam Christi

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia sic mundum misericórditer dilexísti, ut ipsum nobis mítteres Redemptórem, quem absque peccáto in nostra voluísti similitúdine conversári, ut amáres in nobis quod diligébas in Fílio, cuius oboediéntia sumus ad tua dona reparáti, quæ per inoboediéntiam amiserámus peccándo.

Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis univérsis tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO VIII DE DOMINICIS «PER ANNUM»

De Ecclesia adunata ex unitate Trinitatis

Sequens præfatio dicitur in dominicis «per annum».

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia fílios, quos longe peccáti crimen abstúlerat, per sánguinem Fílii tui Spiritúsque virtúte, in unum ad te dénuo congregáre voluísti: ut plebs, de unitáte Trinitátis adunáta, in tuæ laudem sapiéntiæ multifórmis Christi corpus templúmque Spíritus noscerétur Ecclésia.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS I

De universali restauratione in Christo

Sequens præfatio dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent, nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

In quo ómnia instauráre tibi complácuit, et de plenitúdine eius nos omnes accípere tribuísti. Cum enim in forma Dei esset, exinanívit semetípsum, ac per sánguinem crucis suæ pacificávit univérsa; unde exaltátus est super ómnia et ómnibus obtemperántibus sibi factus est causa salútis ætérnæ.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS II

De salute per Christum

Sequens præfatio dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent, nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui bonitáte hóminem condidísti, ac iustítia damnátum misericórdia redemísti: per Christum Dóminum nostrum.

Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS III

Laudes Deo pro creatione et reformatione hominis

Sequens præfatio dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent, nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui per Fílium dilectiónis tuæ, sicut cónditor géneris es humáni, ita benigníssimus reformátor.

Unde mérito tibi cunctæ sérviunt creatúræ, te redémpti rite colláudant univérsi, et uno Sancti tui te corde benedícunt. Quaprópter et nos cum ómnibus te Angelis celebrámus, iucúnda semper confessióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS IV

De laude, dono Dei

Sequens præfatio dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent, nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia, cum nostra laude non égeas, tuum tamen est donum quod tibi grates rependámus, nam te non augent nostra præcónia, sed nobis profíciunt ad salútem, per Christum Dóminum nostrum.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS V

Proclamatio mysterii Christi

Sequens præfatio dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent, nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Cuius mortem in caritáte celebrámus, resurrectiónem fide vívida confitémur, advéntum in glória spe firmíssima præstolámur.

Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO COMMUNIS VI

De mysterio salutis in Christo

Sequens præfatio, e Prece eucharistica II deprompta, dicitur in Missis, quæ præfatione propria carent nec sumere debent præfationem de tempore.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi, sancte Pater, semper et ubíque grátias ágere per Fílium dilectiónis tuæ Iesum Christum, Verbum tuum per quod cuncta fecísti: quem misísti nobis Salvatórem et Redemptórem, incarnátum de Spíritu Sancto et ex Vírgine natum. Qui voluntátem tuam adímplens et pópulum tibi sanctum acquírens exténdit manus cum paterétur, ut mortem sólveret et resurrectiónem manifestáret.

Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctis glóriam tuam prædicámus, una voce dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE SANCTISSIMA TRINITATE

DE MYSTERIO SANCTISSIMÆ TRINITATIS

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui cum unigénito Fílio tuo et Spíritu Sancto  unus es Deus, unus es Dóminus:  non in uníus singularitáte persónæ,  sed in uníus Trinitáte substántiæ.
Quod enim de tua glória, revelánte te, crédimus,  hoc de Fílio tuo,  hoc de Spíritu Sancto,  sine discretióne sentímus.
Ut, in confessióne veræ sempiternæ´que Deitátis,  et in persónis propríetas,  et in esséntia Unitas,  et in maiestáte adorétur æquálitas.
Quem laudant Angeli atque Archángeli,  Chérubim quoque ac Séraphim,  qui non cessant clamáre cotídie, una voce dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE ANNUNTIATIONE DOMINI

Die 25 martii
DE MYSTERIO INCARNATIONIS
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:  per Christum Dóminum nostrum.
Quem inter hómines et propter hómines nascitúrum,  Spíritus Sancti obumbránte virtúte,  a cælésti núntio Virgo fidénter audívit  et immaculátis viscéribus amánter portávit,  ut et promissónis fíliis Israel perfíceret véritas,  et géntium exspectátio patéret    ineffabíliter adimplénda.
Per quem maiestátem tuam    adórat exércitus Angelórum,  ante conspéctum tuum in æternitáte lætántium.  Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas,    deprecámur,  sócia exsultatióne dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE SACRATISSIME CORDE IESU

DE IMMENSA CARITATE CHRISTI

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, mira caritáte, exaltátus in cruce, pro nobis trádidit semetípsum, atque de transfíxo látere sánguinem fudit et aquam, ex quo manárent Ecclésiæ sacraménta, ut omnes, ad Cor apértum Salvatóris attrácti, iúgiter haurírent e fóntibus salútis in gáudio.

Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE EXALTATIONE SANCTÆ CRUCIS

DE VICTORIA CRUCIS GLORIOSAE

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui salútem humáni géneris in ligno crucis constituísti, ut unde mors oriebátur, inde vita resúrgeret; et, qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Christum Dóminum nostrum.

Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant.

Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas,deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE SS.MA EUCHARISTIA

De sacrificio et de sacramento Christi

Sequens præfatio dicitur in Missa «In Cena Domini»; dici potest etiam in sollemnitate Ss.mi Corporis et Sanguinis Christi et in Missis votivis de Ss.ma Eucharistia.

Quando adhibetur Canon Romanus, in Missa «In Cena Domini» dicuntur Communicántes, Hanc ígitur et Qui prídie propria.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, verus æternúsque Sacérdos, formam sacrifícii perénnis instítuens, hóstiam tibi se primus óbtulit salutárem, et nos, in sui memóriam, præcépit offérre. Cuius carnem pro nobis immolátam dum súmimus, roborámur, et fusum pro nobis sánguinem dum potámus, ablúimur.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE SS.MA EUCHARISTIA

De fructibus Sanctissimæ EucharistIæ

Sequens præfatio dicitur in sollemnitate Ss.mi Corporis et Sanguinis Christi et in Missis votivis de Ss.ma Eucharistia.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui cum Apóstolis suis in novíssima cena convéscens, salutíferam crucis memóriam prosecutúrus in sæ´cula, Agnum sine mácula se tibi óbtulit, perféctæ laudis munus accéptum.

Quo venerábili mystério fidéles tuos aléndo sanctíficas, ut humánum genus, quod cóntinet unus orbis, una fides illúminet, cáritas una coniúngat.

Ad mensam ígitur accédimus tam mirábilis sacraménti, ut, grátiæ tuæ suavitáte perfúsi, ad cæléstis formæ imáginem transeámus.

Propter quod cæléstia tibi atque terréstria cánticum novum cóncinunt adorándo, et nos cum omni exercitu Angelórum proclamámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE PRÆSENTATIONE DOMINI

Die 2 februarii
DE MYSTERIO PRESENTATIONIS DOMINI
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Quia coætérnus hódie    in templo tuus Fílius præsentátus  glória Israel et lumen géntium    a Spíritu declarátur.
Unde et nos,    Salutári tuo in gáudiis occurréntes,  cum Angelis et Sanctis te laudámus,    sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE TRANSFIGURATIONE DOMINI

DE MYSTERIO TRANSFIGURATIONIS

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui coram eléctis téstibus suam glóriam revelávit, et commúnem illam cum céteris córporis formam máximo splendóre perfúdit, ut de córdibus discipulórum crucis scándalum tollerétur, et in totíus Ecclésiæ córpore declaráret impléndum quod eius mirabíliter præfúlsit in cápite. Et ídeo cum cælórum Virtútibus in terris te iúgiter celebrámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE DOMINO NOSTRO IESU CHRISTO UNIVERSORUM REGE

DE CHRISTO UNIVERSORUM REGE

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui unigénitum Fílium tuum, Dóminum nostrum Iesum Christum, Sacerdótem ætérnum et universórum Regem, óleo exsultatiónis unxísti: ut, seípsum in ara crucis hóstiam immaculátam et pacíficam ófferens, redemptiónis humánæ sacraménta perágeret: et, suo subiéctis império ómnibus creatúris, ætérnum et universále regnum imménsæ tuæ tráderet maiestáti: regnum veritátis et vitæ regnum sanctitátis et grátiæ; regnum iustítiæ, amóris et pacis.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE DEDICATIONE ECCLESIÆ

IN ANNIVERSARIO DEDICATIONIS

A. In ipsa ecclessiæ dedicata

DE MYSTERIO TEMPLI DEI, QUOD EST ECCLESIA

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Quia in domo visíbili quam nobis exstrúere concessísti, ubi famíliæ in hoc loco ad te peregrinánti favére non désinis, mystérium tuæ nobíscum communiónis mire figúras et operáris: hic enim tibi templum illud quod nos sumus ædíficas, et Ecclésiam per orbem diffúsam in domínici compágem córporis facis augéri, in pacis visióne compléndam, cælésti civitáte Ierúsalem.

Et ídeo, cum multitúdine órdinum beatórum, in templo glóriæ tuæ, te collaudámus, benedícimus et magnificámus, dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE DEDICATIONE ECCLESIÆ

IN ANNIVERSARIO DEDICATIONIS

B. Extra ipsam ecclessiam dedicatam

DE MYSTERIO ECCLESIÆ, QUÆ EST SPONSA CHRISTI TEMPLUMQUE SPIRITUS

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui domum oratiónis muníficus inhabitáre dignáris, ut, grátia tua perpétuis fovénte subsídiis, templum Spíritus Sancti ipse nos perfícias, acceptábilis vitæ splendóre corúscans. Sed et visibílibus ædifíciis adumbrátam, Christi sponsam Ecclésiam perénni operatióne sanctíficas, ut, innumerábili prole mater exsúltans, in glóriam tuam collocétur in cælis.

Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE SPIRITU SANCTO

DE MISSIONE SPIRITUS A DOMINO IN ECCLESIAM

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui, ascéndens super omnes cælos sedénsque ad déxteram tuam, promíssum Spíritum Sanctum in fílios adoptiónis effúdit.

Quaprópter nunc et usque in sæ´culum, cum omni milítia Angelórum, devóta tibi mente concínimus, clamántes atque dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE SPIRITU SANCTO

DE ACTIONE SPIRITUS IN ECCLESIA

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui síngulis quibúsque tempóribus aptánda dispénsas, mirísque modis Ecclésiæ tuæ gubernácula moderáris. Virtúte enim Spíritus Sancti ita eam adiuváre non désinis, ut súbdito tibi semper afféctu nec in tribulatióne supplicáre defíciat, nec inter gáudia grátias reférre desístat, per Christum Dóminum nostrum.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE BEATA MARIA VIRGINE

De maternitate B. Mariæ V.

Sequens præfatio dicitur in Missis de B. Maria V., addita suo loco mentione celebrationis diei, prout in singulis Missis indicatur.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Et te in . . . beátæ Maríæ semper Vírginis collaudáre, benedícere et prædicáre. Quæ et Unigénitum tuum Sancti Spíritus obumbratióne concépit, et, virginitátis glória permanénte, lumen ætérnum mundo effúdit, Iesum Christum Dóminum nostrum.

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE BEATA MARIA VIRGINE

Ecclesia, verbis Mariæ, laudes Deo persolvit

Sequens præfatio dicitur in Missis de B. Maria V.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, in ómnium Sanctórum provéctu te mirábilem confitéri, et potíssimum, beátæ Vírginis Maríæ memóriam recoléntes, cleméntiam tuam ipsíus grato magnificáre præcónio.

Vere namque in omnes terræ fines magna fecísti, ac tuam in sæcula prorogásti misericórdiæ largitátem, cum ancíllæ tuæ humilitátem aspíciens, per eam dedísti humánæ salútis auctórem, Fílium tuum, Iesum Christum, Dóminum nostrum.

Per quem maiestátem tuam adórat exércitus Angelórum, ante conspéctum tuum in æternitáte lætántium. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas,deprecámur, socia exultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE CONCEPTIONE IMMACULATA BEATÆ MARIÆ VIRGINIS

Die 8 decembris
DE MYSTERIO MARIÆ ET ECCLESIÆ
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui beatíssimam Vírginem Maríam  ab omni originális culpæ labe præservásti,  ut in ea, grátiæ tuæ plenitúdine ditáta,  dignam Fílio tuo Genetrícem præparáres,  et Sponsæ eius Ecclésiæ  sine ruga vel mácula formósæ signáres exórdium.  Fílium enim erat puríssima Virgo datúra,  qui crímina nostra Agnus ínnocens aboléret;  et ipsam præ ómnibus tuo pópulo disponébas  advocátam grátiæ et sanctitátis exémplar.
Et ídeo, choris angélicis sociáti,  te laudámus in gáudio confiténtes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE ASSUMPTIONE BEATÆ MARIÆ VIRIGINIS

Die 15 augusti
GLORIA MARIAE ASSUMPTÆ
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:  per Christum Dóminum nostrum.
Quóniam in cælos hódie Virgo Deípara est assúmpta,  Ecclésiæ tuæ consummándæ inítium et imágo,  ac pópulo peregrinánti certæ spei    et solácii documéntum;  corruptiónem enim sepúlcri eam vidére mérito noluísti,  quæ Fílium tuum, vitæ omnis auctórem,  ineffabíliter de se génuit incarnátum.
Et ídeo, choris angélicis sociáti,  te laudámus in gáudio confiténtes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE ANGELIS

De gloria Dei per Angelos

Sequens præfatio dicitur in Missis de Ss. Angelis.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Et in Archángelis Angelísque tuis tua præcónia non tacére, quia ad excelléntiam tuam recúrrit et glóriam quod angélica creatúra tibi probábilis honorétur: et, cum illa sit amplo decóre digníssima, tu quam sis imménsus et super ómnia præferéndus osténderis, per Christum Dóminum nostrum.

Per quem multitúdo Angelórum tuam célebrat maiestátem, quibus adorántes in exsultatióne coniúngimur, una cum eis laudis voce clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE IOANNE BAPTISTA

DE MISSIONE PRÆCURSORIS.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

In cuius Præcursóre beáto Ioánne tuam magnificentiam collaudámus, quem inter natos mulíerum honóre præcípuo consecrásti. Qui cum nascendo multa gáudia præstitísset, et nondum éditus exsultásset ad humánæ salútis advéntum, ipse solus ómnium prophetárum Agnum redemptiónis osténdit. Sed et sanctificándis étiam aquæ fluéntis ipsum baptísmatis lavit auctórem, et méruit fuso sánguine suprémum illi testimónium exhibére.

Et ídeo, cum cælórum Virtútibus, in terris te iúgiter prædicámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE S. IOSEPH, SPONSO B. M. V.

De missione S. Ioseph

Sequens præfatio dicitur in Missis de S. Ioseph, addita suo loco mentione celebrationis diei, prout in singulis Missis indicatur.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Et te in . . . beáti Ioseph débitis magnificáre præcóniis, benedícere et prædicáre. Qui et vir iustus, a te Deíparæ Vírgini Sponsus est datus, et fidélis servus ac prudens, super Famíliam tuam est constitútus, ut Unigénitum tuum, Sancti Spíritus obumbratióne concéptum, patérna vice custodíret, Iesum Christum Dóminum nostrum.

Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant.

Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas,deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE PETRE ET PAULE, APOSTOLORUM

DE DUPLICI MISSIONE PETRI ET PAULI IN ECCLESIA.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia nos beáti apóstoli Petrus et Paulus tua dispositióne lætíficant: hic princeps fídei confiténdæ, ille intellegéndæ clarus assértor; hic relíquiis Israel instítuens Ecclésiam primitívam, ille magíster et doctor géntium vocandárum. Sic divérso consílio unam Christi famíliam congregántes, par mundo venerábile, una coróna sociávit.

Et ídeo cum Sanctis et Angelis univérsis te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE APOSTOLIS

De Apostolis pastoribus populi Dei

Sequens præfatio dicitur in Missis Apostolorum, præsertim sanctorum Petri et Pauli.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui gregem tuum, Pastor ætérne, non déseris, sed per beátos Apóstolos contínua protectióne custódis, ut iísdem rectóribus gubernétur, quos Fílii tui vicários eídem contulísti præésse pastóres.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE APOSTOLIS

De apostolico fundamento et testimonio

Sequens præfatio dicitur in Missis Apostolorum et Evangelistarum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Quóniam Ecclésiam tuam in apostólicis tribuísti consístere fundaméntis, ut signum sanctitátis tuæ in terris manéret ipsa perpétuum, et cæléstia præbéret cunctis homínibus documénta.

Quaprópter nunc et usque in sæ´culum cum omni milítia Angelórum devóta tibi mente concínimus, clamántes atque dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE SANCTIS MARTYRIBUS

De signo et exemplo martyrii

Sequens præfatio dicitur in sollemnitatibus et festis Ss. Martyrum. Dici potest in memoriis ipsorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quóniam beáti mártyris N. pro confessióne nóminis tui, ad imitatiónem Christi, sanguis effúsus tua mirabília maniféstat, quibus pérficis in fragilitáte virtútem, et vires infírmas ad testimónium róboras, per Christum Dóminum nostrum.

Et ídeo, cum cælórum Virtútibus, in terris te iúgiter celebrámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE SANCTIS PASTORIBUS

De præsentia sanctorum Pastorum in Ecclesia

Sequens præfatio dicitur in sollemnitatibus et festis Ss. Pastorum. Dici potest in memoriis ipsorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Quia sic tríbuis Ecclésiam tuam sancti N. festivitáte gaudére, ut eam exémplo piæ conversatiónis corróbores, verbo prædicatiónis erúdias, gratáque tibi supplicatióne tueáris.

Et ídeo, cum Angelórum atque Sanctórum turba, hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE SANCTIS VIRGINIBUS ET RELIGIOSIS

De signo vitæ Deo consecratæ

Sequens præfatio dicitur in sollemnitatibus et festis Ss. Virginum et Ss. Religiosorum. Dici potest in memoriis ipsorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

In Sanctis enim, qui Christo se dedicavérunt propter regnum cælórum, tuam decet providéntiam celebráre mirábilem, qua humánam substántiam et ad primæ oríginis révocas sanctitátem, et ad experiénda dona, quæ in novo sæ´culo sunt habénda, perdúcis.

Et ídeo, cum Sanctis et Angelis univérsis, te collaudámus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE SANCTIS

De gloria Sanctorum

Sequens præfatio dicitur in Missis «de Omnibus Sanctis», de Sanctis Patronis et Titularibus ecclesiæ, et in sollemnitatibus et festis Sanctorum, nisi præfatio magis propria sit dicenda. Dici potest in memoriis Sanctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Qui in Sanctórum concílio celebráris, et eórum coronándo mérita tua dona corónas. Qui nobis eórum conversatióne largíris exémplum, et communióne consórtium, et intercessióne subsídium; ut, tantis téstibus confirmáti, ad propósitum certámen currámus invícti et immarcescíbilem cum eis corónam glóriæ consequámur, per Christum Dóminum nostrum.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cumque multíplici congregatióne Sanctórum, hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE SANCTIS

De actione Sanctorum

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Tu enim Sanctórum tuórum confessióne mirábili Ecclésiam tuam nova semper virtúte fecúndas, nobísque certíssima præbes tuæ dilectiónis indícia. Sed étiam, ad mystéria salútis implénda, et ipsórum insígni incitámur exémplo et pia intercessióne perpétuo commendámur.

Unde et nos, Dómine, cum Angelis et Sanctis univérsis tibi confitémur, in exsultatióne dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE OMNIS SANCTORUM

Die 1 novembris
DE GLORIA MATRIS NOSTRÆ IERUSALEM.
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Nobis enim hódie civitátem tuam    tríbuis celebráre,  quæ mater nostra est,    cælestísque Ierúsalem,  ubi fratrum nostrórum iam te    in ætérnum coróna colláudat.
Ad quam peregríni, per fidem accedéntes,    alácriter festinámus,  congaudéntes de Ecclésiæ  sublímium glorificatióne membrórum,  qua simul fragilitáti nostræ adiuménta et exémpla concédis.
Et ídeo, cum ipsórum Angelorúmque frequéntia,  una te magnificámus, laudis voce clamántes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE MATRIMONIO I

DE DIGNITATE FOEDERIS NUPTIARUM.
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui foédera nuptiárum blando concórdiæ iugo  et insolúbili pacis vínculo nexuísti,  ut multiplicándis adoptiónum fíliis  sanctórum connubiórum    fecúnditas pudíca servíret.
Tua enim, Dómine, providéntia,  tuáque grátia ineffabílibus    modis utrúmque dispénsas,  ut, quod generátio ad mundi prodúxit ornátum,  regenerátio ad Ecclésiæ perdúcat augméntum:  per Christum Dóminum nostrum.
Per quem, cum Angelis    et ómnibus Sanctis,  hymnum laudis tibi cánimus,    sine fine dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE MATRIMONIO II

DE MAGNO SACRAMENTO MATRIMONII
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:  per Christum Dóminum nostrum.
Quia novum exuísti cum tuo pópulo testaméntum,  ut, quem mortis et resurrectiónis    redemísses mystério,  divínæ in Christo fáceres    natúræ consórtem  eiúsque in cælis glóriæ coherédem.
Cuius piíssimam grátiæ largitáte  in viri mulierísque significásti connúbio,  ut ad ineffábile tui amóris consílium  nos revocáret quod ágitur sacraméntum.
Et ídeo cum Angelis    et ómnibus Sanctis,  te laudámus, sine fine dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE MATRIMONIO III

DE MATRIMONIO UT SIGNUM DIVINÆ CARITATIS
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:
Qui hóminem pietátis tuæ dono creátum  ad tantam voluísti dignitátem extólli,  ut in viri mulierísque consórtio  veram relínqueres tui amóris imáginem;  quem enim ex caritáte creásti,  eum ad caritátis legem vocáre non désinis,  ut ætérnæ tuæ caritátis partícipem esse concédas.
Cuius connúbii sancti mystérium  dum tuæ dilectiónis signum exsístit,  amórem sacrat humánum:  per Christum Dóminum nostrum.
Per quem, cum Angelis    et ómnibus Sanctis  hymnum laudis tibi cánimus,    sine fine dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE PROFESSIONE RELIGIOSA

DE VITA RELIGIOSA UT SERVITIUM DEI   PER CHRISTI IMITATIONEM.
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre,  nos tibi semper et ubíque grátias ágere:  Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:  per Christum Dóminum nostrum.
Qui, de radíce Vírginis flos illibátus egréssus,  mundos corde dixit beátos  suáque conversatióne dócuit castitátis fastígium.
Qui tuis semper beneplácitis optávit hærére,  et, usque ad mortem pro nobis factus oboédiens,  hóstiam se tibi vóluit perféctæ suavitátis offérre.
Qui ómnia propter te relinquéntes in terris   ad servítium tuæ maiestátis dicávit impénsius  et cælórum confirmávit inventúros esse thesáurum.
Et ídeo cum Angelórum atque Sanctórum turba,  hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO DE UNITATE CHRISTIANORUM

DE UNITATE CORPORIS CHRISTI, QUOD EST ECCLESIA

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Per ipsum enim nos adduxísti ad agnitiónem tuæ veritátis, ut uníus fídei et baptísmi vínculo Corpus eius efficerémur; per ipsum in cunctis géntibus largítus es Spíritum Sanctum tuum, qui, in diversitáte donorum mirábilis operátor et unitátis efféctor, fílios adoptiónis inhábitat totámque replet et regit Ecclésiam.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO I DE DEFUNCTIS

De spe resurrectionis in Christo

Sequens præfatio dicitur in Missis defunctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

In quo nobis spes beátæ resurrectiónis effúlsit, ut, quos contrístat certa moriéndi condício, eósdem consolétur futúræ immortalitátis promíssio. Tuis enim fidélibus, Dómine, vita mutátur, non tóllitur, et, dissolúta terréstris huius incolátus domo, ætérna in cælis habitátio comparátur.

Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia cæléstis exércitus, hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO II DE DEFUNCTIS

Christus mortuus est pro vita nostra

Sequens præfatio dicitur in Missis defunctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Ipse enim mortem unus accépit, ne omnes nos morerémur; immo unus mori dignátus est, ut omnes tibi perpétuo viverémus.

Et ídeo, choris angélicis sociáti, te laudámus in gáudio confiténtes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO III DE DEFUNCTIS

Christus, salus et vita

Sequens præfatio dicitur in Missis defunctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: per Christum Dóminum nostrum.

Qui est salus mundi, vita hóminum, resurréctio mortuórum.

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO IV DE DEFUNCTIS

De vita terrena ad gloriam cælestem

Sequens præfatio dicitur in Missis defunctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutare, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Cuius império náscimur, cuius arbítro régimur, cuius præcépto in terra, de qua sumpti sumus, peccáti lege absólvimur. Et, qui per mortem Fílii tui redémpti sumus, ad ipsíus resurrectiónis glóriam tuo nutu excitámur.

Et ídeo, cum Angelórum atque Sanctórum turba, hymnum laudis tibi cánimus, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

PRÆFATIO V DE DEFUNCTIS

De resurrectione nostra per victoriam Christi

Sequens præfatio dicitur in Missis defunctorum.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus:

Quia, etsi nostri est mériti quod perímus, tuæ tamen est pietátis et grátiæ quod, pro peccáto morte consúmpti, per Christi victóriam redémpti, cum ipso revocámur ad vitam.

Et ídeo, cum cælórum Virtútibus, in terris te iúgiter celebrámus, maiestáti tuæ sine fine clamántes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus . . .

Aliæ formulæ breviores introductionis et conclusionis pro præfationibus, quæ ad libitum adhiberi possunt, præsertim a Conferentiis Episcopalibus in apparandis popularibus interpretationibus.

PREX EUCHARISTICA I

(SEU CANON ROMANUS)

✠ 80. Sacerdos, manibus extensis, dicit:

Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus ac pétimus,

iungit manus et dicit:

uti accépta hábeas

signat semel super panem et calicem simul, dicens:

et benedícas X hæc dona, hæc múnera, hæc sancta sacrifícia illibáta,

extensis manibus prosequitur:

in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N.* et ómnibus orthodóxis atque cathólicæ et apostólicæ fidei cultóribus.

COMMEMORATIO PRO VIVIS

✠ Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N.

Iungit manus et orat aliquantulum pro quibus orare intendit.

Deinde, manibus extensis, prosequitur:

et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.

Infra Actionem

✠ Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: * sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ,

[ Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomæi, Matthæi, Simónis et Thaddæi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni ]

et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

COMMUNICANTES PROPRIA

In Nativitate Domini et per octavam

V/. The Lord be with you.

R/. And with your spirit.

V/. Lift up your hearts.

R/. We lift them up to the Lord.

V/. Let us give thanks to the Lord our God.

R/. It is right and just.

There follows the Preface indicated by the rubrics, which concludes:

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts.

Heaven and earth are full of your glory.

Hosanna in the highest.

Blessed is he who comes in the name of the Lord.

Hosanna in the highest.

Communicántes, et (noctem sacratíssimam) diem sacratíssimum celebrántes, (qua) quo beátæ Maríæ intemeráta virgínitas huic mundo édidit Salvatórem: sed et memóriam venerántes, in primis eiúsdem gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

In Epiphania Domini

The Priest, with hands extended, says:

✠ To you, therefore, most merciful Father,

we make humble prayer and petition

through Jesus Christ, your Son, our Lord:

He joins his hands and says

that you accept

He makes the Sign of the Cross once over the bread and chalice together, saying:

and bless + these gifts, these offerings,

these holy and unblemished sacrifices,

With hands extended, he continues:

which we offer you first of all

for your holy catholic Church.

Be pleased to grant her peace,

to guard, unite and govern her

throughout the whole world,

together with your servant N. our Pope

and N. our Bishop,*¹

and all those who, holding to the truth,

hand on the catholic and apostolic faith.

Communicántes, et diem sacratíssimum celebrántes, quo Unigénitus tuus, in tua tecum glória coætérnus, in veritáte carnis nostræ visibíliter corporális appáruit: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

Feria Quinta Hebdomadæ Sanctæ

Communicántes, et diem sacratíssimum celebrántes quo Dóminus noster Jesus Christus pro nobis est tráditus, sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

A Missa Vigiliæ paschalis usque ad dominicam II Paschæ

Commemoration of the Living.

✠ Remember, Lord, your servants N. and N.

The Priest joins his hands and prays briefly for those for whom he intends to pray.

Then, with hands extended, he continues:

and all gathered here,
whose faith and devotion are known to you.
For them and all who are dear to them
we offer you this sacrifice of praise
or they offer it for themselves
and all who are dear to them,
for the redemption of their souls,
in hope of health and well-being,
and fulfilling their vows to you,
the eternal God, living and true.

Communicántes, et (noctem sacratíssimam) diem sacratíssimum celebrántes Resurrectiónis Dómini nostri Iesu Christi secúndum carnem: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

In Ascensione Domini

Within the Action.

✠ In communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ,
† and blessed Joseph, Spouse of the same Virgin,
your blessed Apostles and Martyrs,
Peter and Paul, Andrew,
[James, John,
Thomas, James, Philip,
Bartholomew, Matthew,
Simon and Jude:
Linus, Cletus, Clement, Sixtus,
Cornelius, Cyprian,
Lawrence, Chrysogonus,
John and Paul,
Cosmas and Damian]
and all your Saints:
through their merits and prayers,
grant that in all things we may be defended
by your protecting help.
[Through Christ our Lord. Amen.]
––––––––––––––––––––
PROPER FORMS OF THE COMMUNICANTES

On the Nativity of the Lord and throughout the Octave
Celebrating the most sacred night (day)
when blessed Mary the immaculate Virgin
brought forth the Savior for this world,
and in communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ, †
On the Epiphany of the Lord
Celebrating the most sacred day
on which your Only Begotten Son,
eternal with you in your glory,
appeared in a human body, truly sharing our flesh,
and in communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ, †
From the Mass of the Paschal Vigil until the Second Sunday of Easter
Celebrating the most sacred night (day)
of the Resurrection of our Lord Jesus Christ in the flesh,
and in communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ, †
On the Ascension of the Lord
Celebrating the most sacred day
on which your Only Begotten Son, our Lord,
placed at the right hand of your glory
our weak human nature,
which he had united to himself,
and in communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ, †
On Pentecost Sunday
Celebrating the most sacred day of Pentecost,
on which the Holy Spirit
appeared to the Apostles in tongues of fire,
and in communion with those whose memory we venerate,
especially the glorious ever-Virgin Mary,
Mother of our God and Lord, Jesus Christ, †
––––––––––––––––––––

Communicántes, et diem sacratíssimum celebrántes, quo Dóminus noster, unigénitus Fílius tuus, unítam sibi fragilitátis nostræ substántiam in glóriæ tuæ déxtera collocávit: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis eiúsdem Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

In dominica Pentecostes

With hands extended, the Priest continues:

✠ Therefore, Lord, we pray:
graciously accept this oblation of our service,
that of your whole family;
order our days in your peace,
and command that we be delivered from eternal damnation
and counted among the flock of those you have chosen.
He joins his hands.
[Through Christ our Lord. Amen.]

––––––––––––––––––––

From the Mass of the Paschal Vigil until the Second Sunday of Easter

Therefore, Lord, we pray:
graciously accept this oblation of our service,
that of your whole family,
which we make to you
also for those to whom you have been pleased to give
the new birth of water and the Holy Spirit,
granting them forgiveness of all their sins:
order our days in your peace,
and command that we be delivered from eternal damnation
and counted among the flock of those you have chosen.
He joins his hands.
[Through Christ our Lord. Amen.]

––––––––––––––––––––

Communicántes, et diem sacratíssimum Pentecóstes celebrántes, quo Spíritus Sanctus Apóstolis in ígneis linguis appáruit: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetricis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: *

Holding his hands extended over the offerings, he says:

✠ Be pleased, O God, we pray,
to bless, acknowledge,
and approve this offering in every respect;
make it spiritual and acceptable,
so that it may become for us
the Body and Blood of your most beloved Son,
our Lord Jesus Christ.

He joins his hands.

Manibus extensis, prosequitur:

✠ Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quæ´sumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum iúbeas grege numerári.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

HANC IGITUR PROPIA Feria Quinta Hebdomadæ Sanctæ

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus ob diem, in qua Dóminus noster Iesus Christus trádidit discipulis suis quæ´sumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum iúbeas grege numerári.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

A Missa Vigiliæ paschalis usque ad dominicam II Paschæ

In the formulas that follow, the words of the Lord should be pronounced clearly and distinctly, as the nature of these words requires.

On the day before he was to suffer

The Priest takes the bread and,

holding it slightly raised above the altar, continues:

he took bread in his holy and venerable hands,

He raises his eyes.

and with eyes raised to heaven

to you, O God, his almighty Father,

giving you thanks he said the blessing,

broke the bread

and gave it to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND EAT OF IT,

FOR THIS IS MY BODY,

WHICH WILL BE GIVEN UP FOR YOU.

He shows the consecrated host to the people, places it again on the paten, and genuflects in adoration.

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quam tibi offérimus pro his quoque, quos regeneráre dignátus es ex aqua et Spíritu Sancto, tríbuens eis remissiónem ómnium peccatórum, quæ´sumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi et in electórum tuórum iúbeas grege numerári.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

After this, the Priest continues:

In a similar way, when supper was ended,

He takes the chalice and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he took this precious chalice

in his holy and venerable hands,

and once more giving you thanks, he said the blessing

and gave the chalice to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND DRINK FROM IT,

FOR THIS IS THE CHALICE OF MY BLOOD,

THE BLOOD OF THE NEW AND ETERNAL COVENANT,

WHICH WILL BE POURED OUT FOR YOU AND FOR MANY

FOR THE FORGIVENESS OF SINS.

DO THIS IN MEMORY OF ME.

The Priest shows the chalice to the people, places it on the corporal, and genuflects in adoration.

Tenens manus expansas, super oblata, dicit:

✠ Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quæsumus, benedíctam, adscríptam, ratam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Corpus et Sanguis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

Then the Priest says:

The mystery of faith.

And the people continue, acclaiming:

We proclaim your death, O Lord,

and profess your Resurrection

until you come again.

Or:

When we eat this Bread and drink this Cup,
we proclaim your death, O Lord,
until you come again.

Or:

Save us, Savior of the world,
for by your Cross and Resurrection
you have set us free.

In formulis quæ sequuntur, verba Dómini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit.

Qui, prídie quam paterétur,

accipit panem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas,

elevat oculos,

et elevátis óculis in cælum ad te Deum Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens benedíxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Accípite et manducáte ex hoc omnes: hoc est enim corpus meum, quod pro vobis tradétur.

Hostiam consecratam ostendit populo, reponit super patenam, et genuflexus adorat.

Then the Priest, with hands extended, says:

✠ Therefore, O Lord,
as we celebrate the memorial of the blessed Passion,
the Resurrection from the dead,
and the glorious Ascension into heaven
of Christ, your Son, our Lord,
we, your servants and your holy people,
offer to your glorious majesty
from the gifts that you have given us,
this pure victim,
this holy victim,
this spotless victim,
the holy Bread of eternal life
and the Chalice of everlasting salvation.

Postea prosequitur:

Símili modo, postquam cenátum est,

accipit calicem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accípiens et hunc præclárum cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas, item tibi grátias agens benedíxit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat:

Accípite et bíbite ex eo omnes: hic est enim calix sánguinis mei novi et ætérni testaménti, qui pro vobis et pro multis effundétur in remissiónem peccatórum. Hoc fácite in meam commemoratiónem.

Calicem ostendit populo, deponit super corporale, et genuflexus adorat.

93Be pleased to look upon them
with serene and kindly countenance,
and to accept them,
as you were pleased to accept
the gifts of your servant Abel the just,
the sacrifice of Abraham, our father in faith,
and the offering of your high priest Melchizedek,
a holy sacrifice, a spotless victim.

Deinde dicit:

Mystérium fídei.

Et populus prosequitur, acclamans:

Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias.

Vel:

Quotiescúmque manducámus panem hunc et cálicem bíbimus, mortem tuam annuntiámus, Dómine, donec vénias.

Vel:

Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et resurrectiónem tuam liberásti nos.

Bowing, with hands joined, he continues:

In humble prayer we ask you, almighty God:
command that these gifts be borne
by the hands of your holy Angel
to your altar on high
in the sight of your divine majesty,
so that all of us who through this participation at the altar receive
the most holy Body and Blood of your Son

He stands upright again and signs himself with the Sign of the Cross, saying:

may be filled with every grace and heavenly blessing.

He joins his hands.

[Through Christ our Lord. Amen.]

Postea, extensis manibus, sacerdos dicit:

✠ Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi, Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, necnon et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis hóstiam puram, hóstiam sanctam, hóstiam immaculátam, Panem sanctum vitæ ætérnæ et Cálicem salútis perpétuæ.

Commemoration of the Dead

With hands extended, the Priest says:

✠ Remember also, Lord, your servants N. and N.,
who have gone before us with the sign of faith
and rest in the sleep of peace.

He joins his hands and prays briefly for those who have died and for whom he intends to pray.

Then, with hands extended, he continues:

Grant them, O Lord, we pray,
and all who sleep in Christ,
a place of refreshment, light and peace.

He joins his hands.

[Through Christ our Lord. Amen.]

Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accepta habére, sícuti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ, et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.

96He strikes his breast with his right hand, saying:
✠ To us, also, your sinful servants,
And, with hands extended, he continues:
who hope in your abundant mercies,
graciously grant some share
and fellowship with your holy Apostles and Martyrs:
with John the Baptist, Stephen,
Matthias, Barnabas,
[Ignatius, Alexander,
Marcellinus, Peter,
Felicity, Perpetua,
Agatha, Lucy,
Agnes, Cecilia, Anastasia]
and all your Saints:
admit us, we beg you,
into their company,
not weighing our merits, but granting us your pardon,
He joins his hands.
✠ through Christ our Lord.

Inclinatus, iunctis manibus, prosequitur:

Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ; ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Corpus et Sánguinem sumpsérimus,

erigit se atque seipsum signat, dicens:

omni benedictióne cælésti et grátia repleámur.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

And he continues:

Through whom
you continue to create all these good things, O Lord;
you make them holy, fill them with life,
bless them, and bestow them upon us.

COMMEMORATIO PRO DEFUNCTIS

Manibus extensis, dicit:

✠ Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis.

Iungit manus et orat aliquantulum pro iis defunctis, pro quibus orare intendit.

Deinde, extensis manibus, prosequitur:

Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus, locum refrigérii, lucis et pacis, ut indúlgeas, deprecámur.

Iungit manus.

[ Per Christum Dóminum nostrum. Amen. ]

He takes the chalice and the paten with the host and, elevating both, he says:

✠ Through him, and with him, and in him,
to you, O God, almighty Father,
in the unity of the Holy Spirit,
is all honor and glory,
for ever and ever.
The people acclaim:

Amen.

Then follows the Communion Rite,

EUCHARISTIC PRAYER II

Manu dextera percutit sibi pectus, dicens:

✠ Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis,

et extensis manibus prosequitur:

de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba,

[ Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia ]

et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quæsumus, largítor admítte.

Iungit manus.

✠ Per Christum Dóminum nostrum.

Although it is provided with its own Preface, this Eucharistic Prayer may also be used with other Prefaces, especially those that present an overall view of the mystery of salvation, such as the Common Prefaces.

V/. The Lord be with you.

R/. And with your spirit.

V/. Lift up your hearts.

R/. We lift them up to the Lord.

V/. Let us give thanks to the Lord our God.

R/. It is right and just.

It is truly right and just, our duty and salvation,
always and everywhere to give you thanks, Father most holy,
through your beloved Son, Jesus Christ,
your Word through whom you made all things,
whom you sent as our Savior and Redeemer,
incarnate by the Holy Spirit and born of the Virgin.

Fulfilling your will and gaining for you a holy people,
he stretched out his hands as he endured his Passion,
so as to break the bonds of death and manifest the resurrection.

And so, with the Angels and all the Saints
we proclaim your glory,
as with one voice we sing (say):

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts.
Heaven and earth are full of your glory.
Hosanna in the highest.
Blessed is he who comes in the name of the Lord.
Hosanna in the highest.

Et prosequitur:

Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctíficas, vivíficas, benedícis, et præstas nobis.

The Priest, with hands extended, says:

✠ You are indeed Holy, O Lord,

the fount of all holiness.

Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit:

✠ Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia sæcula sæculórum.

Populus acclamat: Amen.

Deinde sequitur ritus communionis,

PREX EUCHARISTICA II

101.

℣. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.

℣. Sursum corda. R. Habémus ad Dóminum.

℣. Grátias agámus Dómino Deo nostro. R. Dignum et iustum est.

Qui voluntátem tuam adímplens et pópulum tibi sanctum acquírens exténdit manus cum paterétur, ut mortem sólveret et resurrectiónem manifestáret.

Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctis glóriam tuam prædicámus, una voce dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

He joins his hands and, holding them extended over the offerings, says:

✠ Make holy, therefore, these gifts, we pray,

by sending down your Spirit upon them like the dewfall,

He joins his hands and makes the Sign of the Cross once over the bread and the chalice together, saying:

so that they may become for us

the Body + and Blood of our Lord, Jesus Christ.

He joins his hands.

In the formulas that follow, the words of the Lord should be pronounced clearly and distinctly, as the nature of these words requires.

At the time he was betrayed

and entered willingly into his Passion,

He takes the bread and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he took bread and, giving thanks, broke it,

and gave it to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND EAT OF IT,
FOR THIS IS MY BODY,
WHICH WILL BE GIVEN UP FOR YOU.

He shows the consecrated host to the people, places it again on the paten, and genuflects in adoration.

Sacerdos, manibus extensis, dicit:

✠ Vere Sanctus es, Dómine, fons omnis sanctitátis.

After this, he continues:

In a similar way, when supper was ended,

He takes the chalice and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he took the chalice
and, once more giving thanks,
he gave it to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND DRINK FROM IT,
FOR THIS IS THE CHALICE OF MY BLOOD,
THE BLOOD OF THE NEW AND ETERNAL COVENANT,
WHICH WILL BE POURED OUT FOR YOU AND FOR MANY
FOR THE FORGIVENESS OF SINS.
DO THIS IN MEMORY OF ME.

He shows the chalice to the people, places it on the corporal, and genuflects in adoration.

Iungit manus, easque expansas super oblata tenens, dicit:

✠ Hæc ergo dona, quæsumus, Spíritus tui rore sanctífica,

iungit manus et signat semel super panem et calicem simul, dicens:

ut nobis Corpus X et Sanguis fiant Dómini nostri Iesu Christi.

Iungit manus.

Then he says:

The mystery of faith.

And the people continue, acclaiming:

We proclaim your death, O Lord,

and profess your Resurrection

until you come again.

Or:

When we eat this Bread and drink this Cup,
we proclaim your death, O Lord,
until you come again.

Or:

Save us, Savior of the world,
for by your Cross and Resurrection
you have set us free.

In formulis quæ sequuntur, verba Domini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit.

Qui cum Passióni voluntárie traderétur,

accipit panem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accépit panem et grátias agens fregit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Accípite et manducáte ex hoc omnes: hoc est enim corpus meum, quod pro vobis tradétur.

Hostiam consecratam ostendit populo, reponit super patenam, et genuflexus adorat.

105Then the Priest, with hands extended, says:
✠ Therefore, as we celebrate the memorial of his Death and Resurrection,
we offer you, Lord,
the Bread of life and the Chalice of salvation,
giving thanks that you have held us worthy
to be in your presence and minister to you.
Humbly we pray
that, partaking of the Body and Blood of Christ,
we may be gathered into one by the Holy Spirit.
✠ Remember, Lord, your Church,
spread throughout the world,
and bring her to the fullness of charity,
together with N. our Pope and N. our Bishop1
and all the clergy.

In Masses for the Dead, the following may be added:
Remember your servant N.,
whom you have called [today]
from this world to yourself.
Grant that he (she) who was united with your Son in a death like his,
may also be one with him in his Resurrection.

✠ Remember also our brothers and sisters
who have fallen asleep in the hope of the resurrection,
and all who have died in your mercy:
welcome them into the light of your face.
Have mercy on us all, we pray,
that with the blessed Virgin Mary, the Mother of God,
with the blessed Apostles
and all the Saints who have pleased you throughout the ages,
we may merit to be co-heirs to eternal life,
and may praise and glorify you
He joins his hands.
through your Son, Jesus Christ.

Postea prosequitur:

Símili modo, postquam cenátum est,

accipit cálicem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accípiens et cálicem, íterum grátias agens dedit discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Calicem ostendit populo, deponit super corporale, et genuflexus adorat.

He takes the chalice and the paten with the host and, elevating both, he says:

✠ Through him, and with him, and in him,
to you, O God, almighty Father,
in the unity of the Holy Spirit,
is all honor and glory,
for ever and ever.

The people acclaim:

Amen.

Then follows the Communion Rite.

EUCHARISTIC PRAYER III

Deinde dicit:

Mystérium fídei:

Et populus prosequitur, acclamans:

Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias.

Vel:

Quotiescúmque manducámus panem hunc et cálicem bíbimus, mortem tuam annuntiámus, Dómine, donec vénias.

Vel:

Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et resurrectiónem tuam liberásti nos.

V/. The Lord be with you.

R/. And with your spirit.

V/. Lift up your hearts.

R/. We lift them up to the Lord.

V/. Let us give thanks to the Lord our God.

R/. It is right and just.

Then follows the Preface indicated by the rubrics, which concludes:

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts.

Heaven and earth are full of your glory.

Hosanna in the highest.

Blessed is he who comes in the name of the Lord.

Hosanna in the highest.

Deinde sacerdos, extensis manibus, dicit:

✠ Mémores ígitur mortis et resurrectiónis eius, tibi, Dómine, panem vitæ et cálicem salútis offérimus, grátias agéntes quia nos dignos habuísti astáre coram te et tibi ministráre.

Et súpplices deprecámur ut Córporis et Sánguinis Christi partícipes a Spíritu Sancto congregémur in unum.

✠ Recordáre, Dómine, Ecclésiæ tuæ toto orbe diffúsæ, ut eam in caritáte perfícias una cum Papa nostro N. et Epíscopo nostro N.* et univérso clero.

In Missis pro defunctis addi potest:

Meménto fámuli tui (fámulæ tuæ) N., quem (quam) (hódie) ad te ex hoc mundo vocásti. Concéde, ut, qui (quæ) complantátus (complantáta) fuit similitúdini mortis Fílii tui, simul fiat et resurrectiónis ipsíus.

✠ Meménto étiam fratrum nostrórum, qui in spe resurrectiónis dormiérunt, omniúmque in tua miseratióne defunctórum, et eos in lumen vultus tui admítte. Omnium nostrum, quæsumus, miserére, ut cum beáta Dei Genetríce Vírgine María, beatis Apóstolis et ómnibus Sanctis, qui tibi a sæculo placuérunt, ætérnæ vitæ mereámur esse consórtes, et te laudémus et glorificémus

iungit manus

per Fílium tuum Iesum Christum.

The Priest, with hands extended, says:

✠ You are indeed Holy, O Lord,
and all you have created
rightly gives you praise,
for through your Son our Lord Jesus Christ,
by the power and working of the Holy Spirit,
you give life to all things and make them holy,
and you never cease to gather a people to yourself,
so that from the rising of the sun to its setting
a pure sacrifice may be offered to your name.

Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit:

✠ Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia sæcula sæculórum.

Populus acclamat: Amen.

Deinde sequitur ritus communionis,

PREX EUCHARISTICA III

He joins his hands and, holding them extended over the offerings, says:

✠ Therefore, O Lord, we humbly implore you:

by the same Spirit graciously make holy

these gifts we have brought to you for consecration,

He joins his hands and makes the Sign of the Cross once over the bread and chalice together, saying:

that they may become the Body and + Blood

of your Son our Lord Jesus Christ,

He joins his hands.

at whose command we celebrate these mysteries.

Sacerdos, manibus extensis, dicit:

✠ Vere Sanctus es, Dómine, et mérito te laudat omnis a te cóndita creatúra, quia per Fílium tuum, Dóminum nostrum Iesum Christum, Spíritus Sancti operánte virtúte, vivíficas et sanctíficas univérsa, et pópulum tibi congregáre non désinis, ut a solis ortu usque ad occásum oblátio munda offerátur nómini tuo.

In the formulas that follow, the words of the Lord should be pronounced clearly and distinctly, as the nature of these words requires.

For on the night he was betrayed

He takes the bread and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he himself took bread,
and giving you thanks he said the blessing,
broke the bread and gave it to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND EAT OF IT,
FOR THIS IS MY BODY,
WHICH WILL BE GIVEN UP FOR YOU.

He shows the consecrated host to the people, places it again on the paten, and genuflects in adoration.

Iungit manus, easque expansas super oblata tenens, dicit:

✠ Súpplices ergo te, Dómine, deprecámur, ut hæc múnera, quæ tibi sacránda detúlimus, eódem Spíritu sanctificáre dignéris,

iungit manus et signat semel super panem et calicem simul, dicens:

ut Corpus et X Sanguis fiant Fílii tui Dómini nostri Iesu Christi,

iungit manus

cuius mandáto hæc mystéria celebrámus.

After this, he continues:

In a similar way, when supper was ended,

He takes the chalice and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he took the chalice,
and giving you thanks he said the blessing,
and gave the chalice to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND DRINK FROM IT,
FOR THIS IS THE CHALICE OF MY BLOOD,
THE BLOOD OF THE NEW AND ETERNAL COVENANT,
WHICH WILL BE POURED OUT FOR YOU AND FOR MANY
FOR THE FORGIVENESS OF SINS.
DO THIS IN MEMORY OF ME.

He shows the chalice to the people, places it on the corporal, and genuflects in adoration.

In formulis quæ sequuntur, verba Domini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit:

Ipse enim in qua nocte tradebátur

accipit panem eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accépit panem et tibi grátias agens benedíxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Accípite et manducáte ex hoc omnes: hoc est enim corpus meum, quod pro vobis tradétur.

Hostiam consecratam ostendit populo, deponit super patenam, et genuflexus adorat.

Then he says:

The mystery of faith.

And the people continue, acclaiming:

We proclaim your death, O Lord,

and profess your Resurrection

until you come again.

Or:

When we eat this Bread and drink this Cup,
we proclaim your death, O Lord,
until you come again.

Or:

Save us, Savior of the world,
for by your Cross and Resurrection
you have set us free.

Postea prosequitur:

Símili modo, postquam cenátum est,

accipit calicem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accípiens cálicem, et tibi grátias agens benedíxit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Calicem ostendit populo, deponit super corporale, et genuflexus adorat.

Then the Priest, with hands extended, says:

✠ Therefore, O Lord, as we celebrate the memorial
of the saving Passion of your Son,
his wondrous Resurrection
and Ascension into heaven,
and as we look forward to his second coming,
we offer you in thanksgiving
this holy and living sacrifice.

Look, we pray, upon the oblation of your Church
and, recognizing the sacrificial Victim by whose death
you willed to reconcile us to yourself,
grant that we, who are nourished
by the Body and Blood of your Son
and filled with his Holy Spirit,
may become one body, one spirit in Christ.

✠ May he make of us
an eternal offering to you,
so that we may obtain an inheritance with your elect,
especially with the most blessed Virgin Mary, Mother of God,
with your blessed Apostles and glorious Martyrs
[with Saint N.: the Saint of the day or Patron Saint]
and with all the Saints,
on whose constant intercession in your presence
we rely for unfailing help.

✠ May this Sacrifice of our reconciliation,
we pray, O Lord,
advance the peace and salvation of all the world.
Be pleased to confirm in faith and charity
your pilgrim Church on earth,
with your servant N. our Pope and N. our Bishop,*1
the Order of Bishops, all the clergy,
and the entire people you have gained for your own.

Listen graciously to the prayers of this family,
whom you have summoned before you:
in your compassion, O merciful Father,
gather to yourself all your children
scattered throughout the earth.
† To our departed brothers and sisters
and to all who were pleasing to you
at their passing from this life,
give kind admittance to your kingdom.

There we hope to enjoy for ever the fullness of your glory

He joins his hands.

through Christ our Lord,

through whom you bestow on the world all that is good. †

Deinde dicit:

Mystérium fídei:

Et populus prosequitur, acclamans:

Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias.

Vel:

Quotiescúmque manducámus panem hunc et cálicem bíbimus, mortem tuam annuntiámus, Dómine, donec vénias.

Vel:

Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et resurrectiónem tuam liberásti nos.

He takes the chalice and the paten with the host and, elevating both, he says:

✠ Through him, and with him, and in him,
to you, O God, almighty Father,
in the unity of the Holy Spirit,
is all honor and glory,
for ever and ever.

The people acclaim:

Amen.

Then follows the Communion Rite.

Deinde sacerdos, extensis manibus, dicit:

✠ Mémores ígitur, Dómine, eiúsdem Fílii tui salutíferæ passiónis necnon mirábilis resurrectiónis et ascensiónis in cælum, sed et præstolántes álterum eius advéntum, offérimus tibi, grátias referéntes, hoc sacrifícium vivum et sanctum.

Réspice, quæsumus, in oblatiónem Ecclésiæ tuæ et, agnóscens Hóstiam, cuius voluísti immolatióne placári, concéde, ut qui Córpore et Sánguine Fílii tui refícimur, Spíritu eius Sancto repléti, unum corpus et unus spíritus inveniámur in Christo.

✠ Ipse nos tibi perfíciat munus ætérnum, ut cum eléctis tuis hereditátem cónsequi valeámus, in primis cum beatíssima Vírgine, Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis et gloriósis Martýribus (cum Sancto N.: Sancto diei vel patrono) et ómnibus Sanctis, quorum intercessióne perpétuo apud te confídimus adiuvári.

✠ Hæc Hóstia nostræ reconciliatiónis profíciat, quæsumus, Dómine, ad totíus mundi pacem atque salútem. Ecclésiam tuam, peregrinántem in terra, in fide et caritáte firmáre dignéris cum fámulo tuo Papa nostro N. et Epíscopo nostro N.*, cum episcopáli órdine et univérso clero et omni pópulo acquisitiónis tuæ. Votis huius famíliæ, quam tibi astáre voluísti, adésto propítius. Omnes fílios tuos ubíque dispérsos tibi, clemens Pater, miserátus coniúnge.

*Fratres nostros defúnctos et omnes qui, tibi placéntes, ex hoc sæculo transiérunt, in regnum tuum benígnus admítte, ubi fore sperámus, ut simul glória tua perénniter satiémur,

iungit manus

per Christum Dóminum nostrum, per quem mundo bona cuncta largíris. *

When this Eucharistic Prayer is used in Masses for the Dead, the following may be said:

† Remember your servant N.
whom you have called [today]
from this world to yourself.
Grant that he (she) who was united with your Son in a death like his,
may also be one with him in his Resurrection,
when from the earth
he will raise up in the flesh those who have died,
and transform our lowly body
after the pattern of his own glorious body.
To our departed brothers and sisters, too,
and to all who were pleasing to you
at their passing from this life,
give kind admittance to your kingdom.
There we hope to enjoy for ever the fullness of your glory,
when you will wipe away every tear from our eyes.
For seeing you, our God, as you are,
we shall be like you for all the ages
and praise you without end,

He joins his hands.

through Christ our Lord,

through whom you bestow on the world all that is good. †

EUCHARISTIC PRAYER IV

Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit:

✠ Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia sæcula sæculórum.

Populus acclamat: Amen.

Deinde sequitur ritus communionis,

It is not permissible to change the Preface of this Eucharistic Prayer because of the structure of the Prayer itself, which presents a summary of salvation history.

V/. The Lord be with you.

R/. And with your spirit.

V/. Lift up your hearts.

R/. We lift them up to the Lord.

V/. Let us give thanks to the Lord our God.

R/. It is right and just.

It is truly right to give you thanks,
truly just to give you glory, Father most holy,
for you are the one God living and true,
existing before all ages and abiding for all eternity,
dwelling in unapproachable light;
yet you, who alone are good, the source of life,
have made all that is,
so that you might fill your creatures with blessings
and bring joy to many of them by the glory of your light.

And so, in your presence are countless hosts of Angels,
who serve you day and night
and, gazing upon the glory of your face,
glorify you without ceasing.

With them we, too, confess your name in exultation,
giving voice to every creature under heaven
as we sing (say):

Holy, Holy, Holy Lord God of hosts.

Heaven and earth are full of your glory.

Hosanna in the highest.

Blessed is he who comes in the name of the Lord.

Hosanna in the highest.

Quando hæc prex eucharistica in Missis pro defunctis adhibetur, dici potest:

*Meménto fámuli tui (fámulæ tuæ) N., quem (quam) (hodie) ad te ex hoc mundo vocásti. Concéde, ut, qui (quæ) complantátus (complantáta) fuit similitúdini mortis Fílii tui, simul fiat et resurrectiónis ipsíus, quando mórtuos suscitábit in carne de terra et corpus humilitátis nostræ configurábit córpori claritátis suæ. Sed et fratres nostros defúnctos, et omnes qui, tibi placéntes, ex hoc sæculo transiérunt, in regnum tuum benígnus admítte, ubi fore sperámus, ut simul glória tua perénniter satiémur, quando omnem lácrimam abstérges ab óculis nostris, quia te, sícuti es, Deum nostrum vidéntes, tibi símiles érimus cuncta per sæcula, et te sine fine laudábimus,

iungit manus

per Christum Dóminum nostrum, per quem mundo bona cuncta largíris. *

Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit:

Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia sæcula sæculórum.

Populus acclamat: Amen.

Deinde sequitur ritus communionis,

PREX EUCHARISTICA IV

117.

℣. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo.

℣. Sursum corda. R. Habémus ad Dóminum.

℣. Grátias agámus Dómino Deo nostro. R. Dignum et iustum est.

Vere dignum est tibi grátias ágere, vere iustum est te glorificáre, Pater sancte, quia unus es Deus vivus et verus, qui es ante sæcula et pérmanes in ætérnum, inaccessíbilem lucem inhábitans; sed et qui unus bonus atque fons vitæ cuncta fecísti, ut creatúras tuas benedictiónibus adimpléres multásque lætificáres tui lúminis claritáte. Et ídeo coram te innúmeræ astant turbæ angelórum, qui die ac nocte sérviunt tibi et, vultus tui glóriam contemplántes, te incessánter gloríficant. Cum quibus et nos et, per nostram vocem, omnis quæ sub cælo est creatúra nomen tuum in exsultatióne confitémur, canéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

The Priest, with hands extended, says:

✠ We give you praise, Father most holy,
for you are great, and you have fashioned all your works
in wisdom and in love.
You formed man in your own image
and entrusted the whole world to his care,
so that in serving you alone, the Creator,
he might have dominion over all creatures.
And when through disobedience he had lost your friendship,
you did not abandon him to the domain of death.
For you came in mercy to the aid of all,
so that those who seek might find you.
Time and again you offered them covenants
and through the prophets taught them to look forward to salvation.

And you so loved the world, Father most holy,
that in the fullness of time
you sent your Only Begotten Son to be our Savior.
Incarnate by the Holy Spirit
and born of the Virgin Mary,
he shared our human nature
in all things but sin.
To the poor he proclaimed the good news of salvation,
to prisoners, freedom,
and to the sorrowful of heart, joy.
To accomplish your plan,
he gave himself up to death,
and, rising from the dead,
he destroyed death and restored life.

And that we might live no longer for ourselves
but for him who died and rose again for us,
he sent the Holy Spirit from you, Father,
as the first fruits for those who believe,
so that, bringing to perfection his work in the world,
he might sanctify creation to the full.

He joins his hands and, holding them extended over the offerings, says:

✠ Therefore, O Lord, we pray:
may this same Holy Spirit
graciously sanctify these offerings,

He joins his hands and makes the Sign of the Cross once over the bread and chalice together, saying:

that they may become

the Body + and Blood of our Lord Jesus Christ

He joins his hands.

for the celebration of this great mystery,
which he himself left us
as an eternal covenant.

Sacerdos, manibus extensis, dicit:

✠ Confitémur tibi, Pater sancte, quia magnus es et ómnia ópera tua in sapiéntia et caritáte fecísti. Hóminem ad tuam imáginem condidísti, eíque commisísti mundi curam univérsi, ut, tibi soli Creatóri sérviens, creatúris ómnibus imperáret. Et cum amicítiam tuam, non oboédiens, amisísset, non eum dereliquísti in mortis império. Omnibus enim misericórditer subvenísti, ut te quæréntes invenírent. Sed et foédera plúries homínibus obtulísti eósque per prophétas erudísti in exspectatióne salútis. Et sic, Pater sancte, mundum dilexísti, ut, compléta plenitúdine témporum, Unigénitum tuum nobis mítteres Salvatórem. Qui, incarnátus de Spíritu Sancto et natus ex María Vírgine, in nostra condiciónis forma est conversátus per ómnia absque peccáto; salútem evangelizávit paupéribus, redemptiónem captívis, mæstis corde lætítiam. Ut tuam vero dispensatiónem impléret, in mortem trádidit semetípsum ac, resúrgens a mórtuis, mortem destrúxit vitámque renovávit. Et, ut non ámplius nobismetípsis viverémus, sed sibi qui pro nobis mórtuus est atque surréxit, a te, Pater, misit Spíritum Sanctum primítias credéntibus, qui, opus suum in mundo perfíciens, omnem sanctificatiónem compléret.

In the formulas that follow, the words of the Lord should be pronounced clearly and distinctly, as the nature of these words requires.

For when the hour had come
for him to be glorified by you, Father most holy,
having loved his own who were in the world,
he loved them to the end:
and while they were at supper,

He takes the bread and, holding it slightly raised above the altar, continues:

he took bread, blessed and broke it,

and gave it to his disciples, saying,

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND EAT OF IT,
FOR THIS IS MY BODY,
WHICH WILL BE GIVEN UP FOR YOU.

He shows the consecrated host to the people, places it again on the paten, and genuflects in adoration.

Iungit manus, easque expansas super oblata tenens, dicit:

✠ Quæsumus ígitur, Dómine, ut idem Spíritus Sanctus hæc múnera sanctificáre dignétur,

iungit manus et signat semel super panem et calicem simul, dicens:

ut Corpus et X Sanguis fiant Dómini nostri Iesu Christi

iungit manus

ad hoc magnum mystérium celebrándum, quod ipse nobis relíquit in fœdus ætérnum.

After this, he continues:

In a similar way,

He takes the chalice and, holding it slightly raised above the altar, continues:

taking the chalice filled with the fruit of the vine,
he gave thanks,
and gave the chalice to his disciples, saying:

He bows slightly.

TAKE THIS, ALL OF YOU, AND DRINK FROM IT,
FOR THIS IS THE CHALICE OF MY BLOOD,
THE BLOOD OF THE NEW AND ETERNAL COVENANT,
WHICH WILL BE POURED OUT FOR YOU AND FOR MANY
FOR THE FORGIVENESS OF SINS.
DO THIS IN MEMORY OF ME.

He shows the chalice to the people, places it on the corporal, and genuflects in adoration.

In formulis quæ sequuntur, verba Domini proferantur distincte et aperte, prouti natura eorundem verborum requirit.

Ipse enim, cum hora venísset ut glorificarétur a te, Pater sancte, ac dilexísset suos qui erant in mundo, in finem diléxit eos: et cenántibus illis

accipit panem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accépit panem, benedíxit ac fregit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Accípite et manducáte ex hoc omnes: hoc est enim corpus meum, quod pro vobis tradétur.

Hostiam consecratam ostendit populo, deponit super patenam, et genuflexus adorat.

Then he says:

The mystery of faith.

And the people continue, acclaiming:

We proclaim your death, O Lord,

and profess your Resurrection

until you come again.

Or:

When we eat this Bread and drink this Cup,
we proclaim your death, O Lord,
until you come again.

Or:

Save us, Savior of the world,
for by your Cross and Resurrection
you have set us free.

Postea prosequitur:

Símili modo

accipit calicem, eumque parum elevatum super altare tenens, prosequitur:

accípiens cálicem, ex genímine vitis replétum, grátias egit, dedítque discípulis suis, dicens:

parum se inclinat

Calicem ostendit populo, deponit super corporale, et genuflexus adorat.

Then, with hands extended, the Priest says:

✠ Therefore, O Lord,
as we now celebrate the memorial of our redemption,
we remember Christ’s death
and his descent to the realm of the dead;
we proclaim his Resurrection
and his Ascension to your right hand;
and as we await his coming in glory,
we offer you his Body and Blood,
the sacrifice acceptable to you
which brings salvation to the whole world.

✠ Look, O Lord, upon the Sacrifice
which you yourself have provided for your Church,
and grant in your loving kindness
to all who partake of this one Bread and one Chalice
that, gathered into one body by the Holy Spirit,
they may truly become a living sacrifice in Christ
to the praise of your glory.

✠ Therefore, Lord, remember now
all for whom we make this offering:
especially your servant, N. our Pope,
N. our Bishop,1and the whole Order of Bishops,
all the clergy,
those who make this offering,
those gathered here before you,
your entire people,
and all who seek you with a sincere heart.

Remember also
those who have died in the peace of your Christ
and all the dead,
whose faith you alone have known.

✠ To all of us, your children,
grant, O merciful Father,
that we may enter into a heavenly inheritance
with the blessed Virgin Mary, Mother of God,
and with your Apostles and Saints in your kingdom.
There, with the whole of creation,
freed from the corruption of sin and death,
may we glorify you through Christ our Lord,

He joins his hands.

through whom you bestow on the world all that is good.

Deinde dicit:

Mystérium fídei:

Et populus prosequitur, acclamans:

Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias.

Vel:

Quotiescúmque manducámus panem hunc et cálicem bíbimus, mortem tuam annuntiámus, Dómine, donec vénias.

Vel:

Salvátor mundi, salva nos, qui per crucem et resurrectiónem tuam liberásti nos.

He takes the chalice and the paten with the host and, elevating both, he says:

✠ Through him, and with him, and in him,
to you, O God, almighty Father,
in the unity of the Holy Spirit,
is all honor and glory,
for ever and ever.

The people acclaim:

Amen.

Then follows the Communion Rite.

The Communion Rite

Deinde sacerdos, extensis manibus, dicit:

✠ Unde et nos, Dómine, redemptiónis nostræ memoriále nunc celebrántes, mortem Christi eiúsque descénsum ad ínferos recólimus, eius resurrectiónem et ascensiónem ad tuam déxteram profitémur, et, exspectántes ipsíus advéntum in glória, offérimus tibi eius Corpus et Sánguinem, sacrifícium tibi acceptábile et toti mundo salutáre.

Réspice, Dómine, in Hóstiam, quam Ecclésiæ tuæ ipse parásti, et concéde benígnus ómnibus qui ex hoc uno pane participábunt et cálice, ut, in unum corpus a Sancto Spíritu congregáti, in Christo hóstia viva perficiántur, ad laudem glóriæ tuæ.

✠ Nunc ergo, Dómine, ómnium recordáre, pro quibus tibi hanc oblatiónem offérimus: in primis fámuli tui, Papæ nostri N., Epíscopi nostri N.^*, et Episcopórum órdinis univérsi, sed et totíus cleri, et offeréntium, et circumstántium, et cuncti pópuli tui, et ómnium, qui te quærunt corde sincéro.

✠ Meménto étiam illórum, qui obiérunt in pace Christi tui, et ómnium defunctórum, quorum fidem tu solus cognovísti.

✠ Nobis ómnibus, fíliis tuis, clemens Pater, concéde, ut cæléstem hereditátem cónsequi valeámus cum beáta Vírgine, Dei Genetríce, María, cum Apóstolis et Sanctis tuis in regno tuo, ubi cum univérsa creatúra, a corruptióne peccáti et mortis liberáta, te glorificémus per Christum Dóminum nostrum,

iungit manus,

per quem mundo bona cuncta largíris.

After the chalice and paten have been set down, the Priest, with hands joined, says:

At the Savior’s command
and formed by divine teaching,
we dare to say:

He extends his hands and, together with the people, continues:

Our Father, who art in heaven,

hallowed be thy name;

thy kingdom come,

thy will be done

on earth as it is in heaven.

Give us this day our daily bread,

and forgive us our trespasses,

as we forgive those who trespass against us;

and lead us not into temptation,

but deliver us from evil.

Accipit patenam cum hostia et calicem, et utrumque elevans, dicit:

✠ Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia sæcula sæculórum.

Populus acclamat: Amen.

Deinde sequitur ritus communionis,

RITUS COMMUNIONIS

PATER NOSTER

With hands extended, the Priest alone continues, saying:

Deliver us, Lord, we pray, from every evil,
graciously grant peace in our days,
that, by the help of your mercy,
we may be always free from sin
and safe from all distress,
as we await the blessed hope
and the coming of our Savior, Jesus Christ.

He joins his hands.

The people conclude the prayer, acclaiming:

For the kingdom,

the power and the glory are yours

now and for ever.

Calice et patena depositis, sacerdos, iunctis manibus, dicit:

Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:

Vel:

Et nunc oratiónem, quam Christus Dóminus nos dócuit, omnes simul dicámus:

Vel:

Precem nostram pergámus, advéntum regni Dei quæréndo:

Extendit manus et, una cum populo, pergit:

Pater noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in cælo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.

Then the Priest, with hands extended, says aloud:

Lord Jesus Christ,
who said to your Apostles,
Peace I leave you, my peace I give you,
look not on our sins,
but on the faith of your Church,
and graciously grant her peace and unity
in accordance with your will.

He joins his hands.

Who live and reign for ever and ever.

The people reply:

Amen.

Manibus extensis, sacerdos solus prosequitur, dicens:

Líbera nos, quæ´sumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi.

Iungit manus.

DOXOLOGIA

Populus orationem concludit, acclamans:

Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in sæcula.

RITUS PACIS

The Priest, turned towards the people, extending and then joining his hands, adds:

The peace of the Lord be with you always.

The people reply:

And with your spirit.

Deinde sacerdos, manibus extensis, clara voce dicit:

Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta nostra, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris.

Iungit manus.

Qui vivis et regnas in sæcula sæculorum.

Populus respondet: Amen.

Then, if appropriate, the deacon, or the Priest, adds:

Let us offer each other the sign of peace.

And all offer one another a sign, in keeping with local customs, that expresses peace, communion, and charity. The Priest gives the sign of peace to a deacon or minister.

Sacerdos, ad populum conversus, extendens et iungens manus, subdit:

Pax Dómini sit semper vobíscum.

Populus respondet: Et cum spíritu tuo.

Then he takes the host, breaks it over the paten, and places a small piece in the chalice, saying quietly:

May this mingling of the Body and Blood
of our Lord Jesus Christ
bring eternal life to us who receive it.

Deinde, pro opportunitate, diaconus, vel sacerdos, subiungit:

Offérte vobis pacem.

Et omnes, iuxta locorum consuetudines, pacem et caritatem sibi invicem significant; sacerdos pacem dat diacono vel ministro.

FRACTIO PANIS

Meanwhile the following is sung or said:

Lamb of God, you take away the sins of the world,

have mercy on us.

Lamb of God, you take away the sins of the world,

have mercy on us.

Lamb of God, you take away the sins of the world,

grant us peace.

The invocation may even be repeated several times if the fraction is prolonged. Only the final time, however, is grant us peace said.

Deinde accipit hostiam eamque super patenam frangit, et particulam immittit in calicem, dicens secreto:

Hæc commíxtio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam.

131Then the Priest, with hands joined, says quietly:
Lord Jesus Christ, Son of the living God,
who by the will of the Father
and the work of the Holy Spirit,
through your death gave life to the world;
free me by this your most holy Body and Blood
from all my sins and from every evil;
keep me always faithful to your commandments,
and never let me be parted from you.
Or:
May the receiving of your Body and Blood,
Lord Jesus Christ,
not bring me to judgment and condemnation,
but through your loving mercy
be for me protection in mind and body,
and a healing remedy.

Interim cantatur vel dicitur:

Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.

Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.

Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.

Quod etiam pluries repeti potest, si fractio panis protrahitur. Ultima tamen vice dicitur: dona nobis pacem.

PREPARATIO PRIVATA SACERDOTIS

The Priest genuflects, takes the host and, holding it slightly raised above the paten or above the chalice, while facing the people, says aloud:

Behold the Lamb of God,
behold him who takes away the sins of the world.
Blessed are those called to the supper of the Lamb.

And together with the people he adds once:

Lord, I am not worthy

that you should enter under my roof,

but only say the word

and my soul shall be healed.

Sacerdos deinde, manibus iunctis, dicit secreto:

Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas.

Vel:

Percéptio Córporis et Sánguinis tui, Dómine Iesu Christe, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam.

COMMUNIO

The Priest, facing the altar, says quietly:

May the Body of Christ

keep me safe for eternal life.

And he reverently consumes the Body of Christ.

Then he takes the chalice and says quietly:

May the Blood of Christ

keep me safe for eternal life.

And he reverently consumes the Blood of Christ.

Sacerdos genuflectit, accipit hostiam, eamque aliquantulum elevatam super patenam tenens, ad populum versus, clara voce dicit:

Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.

Et una cum populo semel subdit:

Dómine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

After this, he takes the paten or ciborium and approaches the communicants. The Priest raises a host slightly and shows it to each of the communicants, saying:

The Body of Christ.

The communicant replies:

Amen.

And receives Holy Communion.

If a deacon also distributes Holy Communion, he does so in the same manner.

Et sacerdos, ad altare versus, secreto dicit:

Corpus Christi custódiat me in vitam ætérnam.

Et reverenter sumit Corpus Christi. Deinde accipit calicem et secreto dicit:

Sanguis Christi custódiat me in vitam ætérnam.

Et reverenter sumit Sanguinem Christi.

If any are present who are to receive Holy Communion under both kinds, the rite as described in the proper place is to be followed.

Postea accipit patenam vel pyxidem, accedit ad communicandos, et hostiam parum elevatam unicuique eorum ostendit, dicens:

Corpus Christi.

Communicandus respondet: Amen.

Et communicatur.

Eo modo agit et diaconus, si sacram Communionem distribuit.

While the Priest is receiving the Body of Christ, the Communion Chant begins.

Si adsint sub utraque specie communicandi, servetur ritus suo loco descriptus. ANTIPHONA AD COMMUNIONEM

When the distribution of Communion is over, the Priest or a deacon or an acolyte purifies the paten over the chalice and also the chalice itself.

While he carries out the purification, the Priest says quietly:

What has passed our lips as food, O Lord,
may we possess in purity of heart,
that what has been given to us in time
may be our healing for eternity.

Dum sacerdos sumit Corpus Christi, incipit cantus ad Communionem.

Then the Priest may return to the chair. If appropriate, a sacred silence may be observed for a while, or a psalm or other canticle of praise or a hymn may be sung.

Distributione Communionis expleta, sacerdos vel diaconus vel acolythus purificat patenam super calicem et ipsum calicem.

Dum purificationem peragit, sacerdos dicit secreto:

Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus, et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.

SACRUM SILENTIUM

Then, standing at the altar or at the chair and facing the people, with hands joined, the Priest says:

Let us pray.

All pray in silence with the Priest for a while, unless silence has just been observed. Then the Priest, with hands extended, says the Prayer after Communion, at the end of which the people acclaim:

Amen.

The Concluding Rites

Tunc sacerdos ad sedem redire potest. Pro opportunitate sacrum silentium, per aliquod temporis spatium, servari, vel psalmus aut canticum laudis proferri potest.

ORATIO POST COMMUNIONEM

If they are necessary, any brief announcements to the people follow here.

Deinde, stans ad sedem vel ad altare, sacerdos dicit:

Orémus.

Et omnes una cum sacerdote per aliquod temporis spatium in silentio orant, nisi silentium iam præcesserit. Deinde sacerdos, manibus extensis, dicit orationem post Communionem. Populus in fine acclamat:

Amen.

RITUS CONCLUSIONIS

Then the dismissal takes place. The Priest, facing the people and extending his hands, says:

The Lord be with you.

The people reply:

And with your spirit.

The Priest blesses the people, saying:

May almighty God bless you:

the Father, and the Son, + and the Holy Spirit.

The people reply:

Amen.

Sequuntur, si habendæ sint, breves annuntiationes ad populum.

SALUTATIONE

On certain days or occasions, this formula of blessing is preceded, in accordance with the rubrics, by another more solemn blessing formula or by a prayer over the people.

Deinde fit dimissio. Sacerdos, versus ad populum, extendens manus, dicit:

Dóminus vobíscum.

Populus respondet: Et cum spíritu tuo.

BENEDICTIO

Sacerdos benedicit populum, dicens:

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, X et Spíritus Sanctus.

Populus respondet: Amen.

Quibusdam diebus vel occasionibus, huic formulæ benedictionis præmittitur, iuxta rubricas, alia formula benedictionis sollemnior, vel oratio super populum.

B. Benedicitio solemnis

Diaconus vel ipse sacerdos:

Inclináte vos ad benedictiónem.

Deinde, sacerdos, manibus super populum extensis, dicit benedictionem, omnibus respondentibus Amen.

Sacerdos benedicit populum, dicens:

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, X et Spíritus Sanctus.

Populus respondet: Amen.

C. Oratio super populo

Diaconus vel ipse sacerdos:

Inclináte vos ad benedictiónem.

Deinde, sacerdos, manibus super populum extensis, dicit benedictionem, omnibus respondentibus Amen.

Sacerdos benedicit populum, dicens:

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, X et Spíritus Sanctus.

Populus respondet: Amen.

DIMISSIO

Deinde diaconus, vel ipse sacerdos, manibus iunctis, ad populum versus dicit:

Ite, missa est.

Populus respondet: Deo grátias.

Then the deacon, or the Priest himself, with hands joined and facing the people, says:

Go forth, the Mass is ended.

Or:

Go and announce the Gospel of the Lord.

Or:

Go in peace, glorifying the Lord by your life.

Or:

Go in peace.

The people reply:

Thanks be to God.

Deinde sacerdos altare osculo de more veneratur, ut initio. Facta denique debita reverentia cum ministris, recedit.

Then the Priest venerates the altar as usual with a kiss, as at the beginning. After making a profound bow with the ministers, he withdraws.

Si qua actio liturgica immediate sequatur, ritus dimissionis omittuntur.

If any liturgical action follows immediately, the rites of dismissal are omitted.