oratio s. ambrosii
Ad mensam dulcíssimi convívii tui,pie Dómine Iesu Christe,ego peccátor de própriis meis méritisnihil præsúmens,sed de tua confídens misericórdia et bonitáte,accédere véreor et contremísco.Nam cor et corpus hábeomultis crimínibus maculátum,mentem et linguam non caute custodítam.Ergo, o pia Déitas, o treménda maiéstas,ego miser, inter angústias deprehénsus,ad te fontem misericórdiæ recúrro,ad te festíno sanándus,sub tuam protectiónem fúgio;et, quam Iúdicem sustinére néqueo,Salvatórem habére suspíro.Tibi, Dómine, plagas meas osténdo,tibi verecúndiam meam détego.Scio peccáta mea multa et magna,pro quibus tímeo:spero in misericórdias tuas,quarum non est númerus.Réspice ergo in me óculis misericóridiæ tuæ,Dómine Iesu Christe, Rex ætérne, Deus et homo,crucifíxus propter hóminem.Exáudi me sperántem in te:miserére mei pleni misériis et peccátis,tu qui fontem miseratiónisnumquam manáre cessábis.Salve, salutáris víctima,pro me et omni humáno génerein patíbulo Crucis obláta.Salve, nóbilis et pretióse Sanguis,de vulnéribus crucifíxiDómini mei Iesu Christi prófluens,et peccáta totíus mundi ábluens.Recordáre, Dómine, creatúræ tuæ,quam tuo Sánguine redemísti.Paénitet me peccásse,cúpio emendáre quod feci.Aufer ergo a me, clementíssime Pater,omnes iniquitátes et peccáta mea,ut, purificátus mente et córpore,digne degustáre mérear Sancta sanctórum.Et concéde, ut hæc sancta prælibátioCórporis et Sánguinis tui,quam ego indígnus súmere inténdo,sit peccatórum meórum remíssio,sit delictórum perfécta purgátio,sit túrpium cogitatiónum effugátioac bonórum sénsuum regenerátio,operúmque tibi placéntium salúbris efficácia,ánimæ quoque et córporiscontra inimicórum meóruminsídias firmíssima tuítio. Amen.